“Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Deze medicamenteuze behandeling is voor mij dus ook een soort van trauma geweest waarin ik me ook werkelijk mishandeld en misbruikt voel. Langs de ene kant omdat ik onderdrukt werd, maar ook voor een groot stuk omdat mijn gevoel erbij er voor velen kennelijk niet eens mag zijn. Medicatie heeft mij jaren afgenomen, laat die ervaring er gewoon zijn. En als anderen zich wel geholpen voelen door medicatie, mag dat er zeker ook zijn. Het ene moet het andere niet ontkennen, toch? Probeer nu nog eens: waarom zou ik blij moeten zijn? Lees verder “Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Bye bye 2021, welkom 2022.

Echt bloggen, is me dat lang geleden. Het moet zijn dat ik druk bezig ben geweest afgelopen jaar. En dan nog vooral met schrijven zelf. Ik moet het zeggen zoals het is: ik heb op professioneel gebied zoveel mogen schrijven dat ik enkel dankbaar kan zijn. Ik heb mezelf als schrijver meer en meer mogen laten zien. Ik heb mezelf meer en meer mogen laten … Lees verder Bye bye 2021, welkom 2022.

Mijn psychologe: een veilige pain in the ass

Ik werd getriggerd voor dit schrijven door een bericht dat ik op facebook las. Kort gezegd krijgt de cliënt in haar relatie tot haar psycholoog een schuldgevoel van hem/haar mee. Ik werd er door geraakt, ik vind het triestig dat mensen dit gevoel krijgen bij een psycholoog omdat mijn inziens therapie dan niet kan werken. Ik ben zelf hulpverlener en ik studeer nu ook psychologie. … Lees verder Mijn psychologe: een veilige pain in the ass

Ik leer het leven leven

Het leven heeft gekke wegen, niet?Ik heb weer lang niets geschreven, het is te zeggen: ik heb voor mijn blog lang niets geschreven. Ik heb daarnaast wel heel veel geschreven en soms ben ik behoorlijk gefrustreerd omdat ik weer niet lijk verder te gaan, terwijl ik eigenlijk net heel erg hard verder ga in het leven. Ten eerste ik ben bezig met traumatherapie. Ik moet … Lees verder Ik leer het leven leven