“Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Deze medicamenteuze behandeling is voor mij dus ook een soort van trauma geweest waarin ik me ook werkelijk mishandeld en misbruikt voel. Langs de ene kant omdat ik onderdrukt werd, maar ook voor een groot stuk omdat mijn gevoel erbij er voor velen kennelijk niet eens mag zijn. Medicatie heeft mij jaren afgenomen, laat die ervaring er gewoon zijn. En als anderen zich wel geholpen voelen door medicatie, mag dat er zeker ook zijn. Het ene moet het andere niet ontkennen, toch? Probeer nu nog eens: waarom zou ik blij moeten zijn? Lees verder “Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Mijn psychologe: een veilige pain in the ass

Ik werd getriggerd voor dit schrijven door een bericht dat ik op facebook las. Kort gezegd krijgt de cliënt in haar relatie tot haar psycholoog een schuldgevoel van hem/haar mee. Ik werd er door geraakt, ik vind het triestig dat mensen dit gevoel krijgen bij een psycholoog omdat mijn inziens therapie dan niet kan werken. Ik ben zelf hulpverlener en ik studeer nu ook psychologie. … Lees verder Mijn psychologe: een veilige pain in the ass