Hoe het met me gaat? Ik voel enorm veel pijn, zo gaat het met mij, maar dat is oké!

Hoe gaat het met je? Die vraag krijg ik de laatste tijd veel… Laat me even nagaan… Mijn grootvader stierf in oktober, 10 dagen erna had ik een auto-ongeluk. Dat mijn auto een totaal verlies was, was spijtig, maar niet zo erg. Ik kwam er levend uit, dat kon Gui niet zeggen. Ik kwam er evenwel niet zonder kleerscheuren af. Onverantwoord om alleen thuis te … Lees verder Hoe het met me gaat? Ik voel enorm veel pijn, zo gaat het met mij, maar dat is oké!

Ik weet het, jullie hebben echt lang niet van me gehoord. Daar zijn redenen voor, ik heb veel besproken en ben uiteindelijk wel tot een besluit gekomen. Die dingen hadden met de blog te maken, uiteindelijk kreeg ik vanuit het bloggerswereldje, zelfs van een psychologe en een psychiater (die mijn blog ook volgen), van vrienden ook (maar die zijn sowieso minder objectief) te horen dat … Lees verder

Positieve punten in een echte rotweek of hoe ik gelukkig leef met ongeluk.

Vandaag denk ik enkel aan mezelf, heb ik me voorgenomen. Opgestaan met beginnende migraine, sumatriptan ingenomen, nog iets zeurend, maar kan al terug iets doen…. Afgelopen week een vrij zware week en ik verlang vooral naar rust. Vandaag neem ik dus gewoon even rust, totale rust. Bij rust denk ik ook aan ontspanning. Schrijven is ontspanning voor mij, dus ik ben hier nog eens. Ik … Lees verder Positieve punten in een echte rotweek of hoe ik gelukkig leef met ongeluk.

Parce que c’est toi: waarom ik geen bewust alleenstaande moeder zal worden

Ooit stuurde Gui me een liedje door, goed luisteren zei hij…. het was Parce que c’est toi van Axelle Red…. en ik begon toen te wenen, het was toen dat ik voor de eerste keer eens echt naar de tekst luisterde….. “Ik heb nu hard iets met de zin: ik wil van u een kind” … Parce que c’est toi, hè. K zet het nog … Lees verder Parce que c’est toi: waarom ik geen bewust alleenstaande moeder zal worden

Veerkracht

Ik ben een module mee in elkaar aan het steken rond veerkracht. Ik bekijk veerkracht als terug opveren na een psychische kwetsuur, een trauma. Ik zou er allereerst al niet mee beginnen welk trauma nu erger is. Ieder heeft een verschillende achtergrond en staat anders in het leven. Ik geloof wel dat iedereen een dosis veerkracht in zich heeft, anders kan je niet leven.   … Lees verder Veerkracht

“Je zal nog wel iemand anders tegen komen.”

Nu mijn rouwproces zo goed als voorbij is, kan ik terugblikken. Terugblikken op reacties van mensen, want er zit wat tussen. Het strafste was van mijn nicht: ik vertelde dat Gui gestorven was en ze vroeg of we naar de Action gingen. Ik stond perplex, maar ging zonder iets te zeggen met haar de Action binnen. Ik wist gewoon niet wat zeggen. Maar het zijn … Lees verder “Je zal nog wel iemand anders tegen komen.”

de rouw-fases doorlopen?

Nooit zo veel waarde gehecht aan de theorie, maar de rouwfases van Kübler-Ross, ik heb ze één voor één doorlopen. Ik ben er nog niet helemaal door: ik wissel nu tussen de twee laatste: “verdriet en depressie” & “aanvaarding”. Vandaag zat ik bij mijn psychologe en plots zei ik “ik denk niet meer heel de tijd aan Gui, ik mis hem met momenten nog steeds, … Lees verder de rouw-fases doorlopen?

Hoe het weer mei werd en hoe het ook juni zal worden

Het valt maar moeilijk uit te leggen, het lijkt wel of ik me constant zenuwachtig voel… Ik zou niet weten hoe het anders te omschrijven. Tegen mijn psychologe zei ik dat Gui op 30 juni een jaar dood is en dat hij op 24 mei 39 zou worden. Ik zei haar dit ondertussen 3 weken geleden en het gaat simpelweg niet uit mijn gedachten… Ik … Lees verder Hoe het weer mei werd en hoe het ook juni zal worden