Ik zette een sterretje op het kerkhof

Ik was vandaag op de begraafplaats van Mechelen. Ik ging eigenlijk op zoek. Bronnen spraken elkaar tegen, was er nu een sterrenweide of niet? Facebook en internet maakten me niet veel wijzer, maar in de nieuwe “ge zijt van Mechelen”-groep sprak er wel iemand van een foetusweide, net naast de bezinningsplaats. Achteraan, bij de spoorweg, zei ze. Het was vandaag goed weer, ik nam mijn … Lees verder Ik zette een sterretje op het kerkhof

Ik ben onvruchtbaar = ik ben geraakt in mijn KERN

Goed, in mijn blog van gisteren las je al dat ik terug geopereerd ben, dat betekent bijgevolg ook terug thuisverpleging. Ik heb geen problemen met iemand van hen, het een zelfstandige groepering. Ik ben bij de vorige operatie bij hen terecht gekomen via via, zo gaat dat vaak, en ik was content van hen. Pas op, zelf verpleegkundige zijnDE, wil dat naar het schijnt al … Lees verder Ik ben onvruchtbaar = ik ben geraakt in mijn KERN

Nick Cave: distant sky… bedankt man!

In oktober ging ik naar het concert van Nick Cave in navolging van zijn laatste album “Skeleton Tree”, ik zou oorspronkelijk zowel naar Amsterdam als naar Antwerpen gaan. Amsterdam heb ik nog kunnen verkopen, want dat kon dan om de een of andere reden niet meer doorgaan. Antwerpen gelukkig wel. Ik denk dat ik gerust meerdere keren per jaar naar Nick Cave zou kunnen gaan. … Lees verder Nick Cave: distant sky… bedankt man!

Guido en Amber, hoe ik in het begin overleefde na hun dood en nu weer vollop leef dankzij hen!

Op 8 juni 2014 had mijn vriend een ongeluk, op 30 juni 2014 stierf hij ten gevolge van dit ongeluk. De tijd ertussen lag hij in coma. Droge informatie, nietwaar? Dit zijn de feiten en meer ook niet. De tijd dat hij nog in coma lag ben ik wel naar het ziekenhuis geweest, maar heel weinig, naar mijn gevoel was zijn ziel immers al weg. … Lees verder Guido en Amber, hoe ik in het begin overleefde na hun dood en nu weer vollop leef dankzij hen!

Adem

Niet zomaar een meisje Niet zomaar een dag Toen je mij kwam halen uit het dal waarin ik lag Ik zal je leren lopen Nu ik terug kan staan Sluit alle wegen af naar waar ik nooit meer terug wil gaan En adem, adem, adem voor het eerst En jaren, jaren, adem ik ook weer Kan ik voor jou worden Wat jij voor mij bent … Lees verder Adem

Hoe het met me gaat? Ik voel enorm veel pijn, zo gaat het met mij, maar dat is oké!

Hoe gaat het met je? Die vraag krijg ik de laatste tijd veel… Laat me even nagaan… Mijn grootvader stierf in oktober, 10 dagen erna had ik een auto-ongeluk. Dat mijn auto een totaal verlies was, was spijtig, maar niet zo erg. Ik kwam er levend uit, dat kon Gui niet zeggen. Ik kwam er evenwel niet zonder kleerscheuren af. Onverantwoord om alleen thuis te … Lees verder Hoe het met me gaat? Ik voel enorm veel pijn, zo gaat het met mij, maar dat is oké!

Ik weet het, jullie hebben echt lang niet van me gehoord. Daar zijn redenen voor, ik heb veel besproken en ben uiteindelijk wel tot een besluit gekomen. Die dingen hadden met de blog te maken, uiteindelijk kreeg ik vanuit het bloggerswereldje, zelfs van een psychologe en een psychiater (die mijn blog ook volgen), van vrienden ook (maar die zijn sowieso minder objectief) te horen dat … Lees verder

Positieve punten in een echte rotweek of hoe ik gelukkig leef met ongeluk.

Vandaag denk ik enkel aan mezelf, heb ik me voorgenomen. Opgestaan met beginnende migraine, sumatriptan ingenomen, nog iets zeurend, maar kan al terug iets doen…. Afgelopen week een vrij zware week en ik verlang vooral naar rust. Vandaag neem ik dus gewoon even rust, totale rust. Bij rust denk ik ook aan ontspanning. Schrijven is ontspanning voor mij, dus ik ben hier nog eens. Ik … Lees verder Positieve punten in een echte rotweek of hoe ik gelukkig leef met ongeluk.

Parce que c’est toi: waarom ik geen bewust alleenstaande moeder zal worden

Ooit stuurde Gui me een liedje door, goed luisteren zei hij…. het was Parce que c’est toi van Axelle Red…. en ik begon toen te wenen, het was toen dat ik voor de eerste keer eens echt naar de tekst luisterde….. “Ik heb nu hard iets met de zin: ik wil van u een kind” … Parce que c’est toi, hè. K zet het nog … Lees verder Parce que c’est toi: waarom ik geen bewust alleenstaande moeder zal worden

Veerkracht

Ik ben een module mee in elkaar aan het steken rond veerkracht. Ik bekijk veerkracht als terug opveren na een psychische kwetsuur, een trauma. Ik zou er allereerst al niet mee beginnen welk trauma nu erger is. Ieder heeft een verschillende achtergrond en staat anders in het leven. Ik geloof wel dat iedereen een dosis veerkracht in zich heeft, anders kan je niet leven.   … Lees verder Veerkracht