“Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Deze medicamenteuze behandeling is voor mij dus ook een soort van trauma geweest waarin ik me ook werkelijk mishandeld en misbruikt voel. Langs de ene kant omdat ik onderdrukt werd, maar ook voor een groot stuk omdat mijn gevoel erbij er voor velen kennelijk niet eens mag zijn. Medicatie heeft mij jaren afgenomen, laat die ervaring er gewoon zijn. En als anderen zich wel geholpen voelen door medicatie, mag dat er zeker ook zijn. Het ene moet het andere niet ontkennen, toch? Probeer nu nog eens: waarom zou ik blij moeten zijn? Lees verder “Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Bovenal is Els een schrijver: mijn verhaal bij Te Gek!?

Els is psychiatrisch verpleegkundige en ervaringsdeskundige in één. Maar bovenal is Els een schrijver. Ik ben Els en ik heb dromen. Zo zou ik heel graag schrijver worden. Voorlopig ben ik begonnen aan een blog, hippiemeisje. Teksten van me werden al gepubliceerd in kranten, magazines en ik schreef al mee aan een boek en een theaterstuk. Ik doe nu ook vrijwillig redactiewerk voor verschillende organisaties en … Lees verder Bovenal is Els een schrijver: mijn verhaal bij Te Gek!?

Oberservatie en interpretatie: een belangrijk verschil

Ik heb psychiatrisch verpleegkunde gestudeerd. Nu werd bij ons de nadruk erg gelegd op het verschil tussen observatie en interpretatie. Heel vaak denk ik dat dat vak gewoon op de middelbare school zou gegeven moeten worden als een soort van basisvak. Veel mensen interpreteren namelijk als ze denken dat ze observeren. Ik vind dit nu even heel belangrijk om een blog over te schrijven, omdat … Lees verder Oberservatie en interpretatie: een belangrijk verschil

12 oktober, een avond in Brussel: daklozen, Dirk De Wachter en Brenda Froyen

Op 12 oktober ging ik naar Brussel, op 16 oktober had ik een ongeluk. Schrijven werd moeilijk wegens een hersenschudding, maar dit schreef ik dus op 12 oktober in het station van Brussel-Noord toen ik op mijn trein naar huis aan het wachten was. Ik ging naar een debat en zag onderweg naar het station vele daklozen die mijn hart braken. Ging ik naar een … Lees verder 12 oktober, een avond in Brussel: daklozen, Dirk De Wachter en Brenda Froyen