Taboe: onvervulde kinderwens: “Is dat Els?”

Het was raar gisterenavond, heel raar. Zelf kijk ik amper tv en plots kreeg ik berichtjes van overal: ‘ik zie u op tv’ waren de eerste. Daarna kwamen er ook met “Respect, ik zag je net in taboe.” Ik zat niet mee in de Ardennen bij de vier mensen die samen weggingen en daar mochten vertellen over het levenslange verdriet dat bij een onvervulde kinderwens … Lees verder Taboe: onvervulde kinderwens: “Is dat Els?”

Bye bye 2021, welkom 2022.

Echt bloggen, is me dat lang geleden. Het moet zijn dat ik druk bezig ben geweest afgelopen jaar. En dan nog vooral met schrijven zelf. Ik moet het zeggen zoals het is: ik heb op professioneel gebied zoveel mogen schrijven dat ik enkel dankbaar kan zijn. Ik heb mezelf als schrijver meer en meer mogen laten zien. Ik heb mezelf meer en meer mogen laten … Lees verder Bye bye 2021, welkom 2022.

Wat ik voel, dat voelde al elke moeder voor mij.

Vorige week was het de week van de onvruchtbaarheid, dat is tamelijk ironisch. Normaal kreeg ik die week ook een embryotransfer. Het was de laatste keer, het waren twee embryo’s. Deze laatste ronde verliep moeilijk, hij was ronduit zwaar. Ik begreep het ook niet goed. Ik heb al veel zwaardere schema’s gehad, maar bij deze had ik elke bijwerking in het kwadraat. 28 oktober kreeg … Lees verder Wat ik voel, dat voelde al elke moeder voor mij.

O, o, o, totus floreo.

Deze week werd me gevraagd waarom ik mijn laatste kindje Floris genoemd heb. Blij dat ik was dat iemand me die vraag stelde. Mensen durven dat nooit goed als een kindje er niet meer is. Als het er wel nog is, vinden ze dat zelden een probleem. Het blijft ergens een bijzonder gegeven, ook al weet ik waarom dat zo is. In ieder geval: Het … Lees verder O, o, o, totus floreo.

Zouden ze het weten?

Ik huil om mijn kindje, mijn laatste kindje Floris. Hij koos zijn naam, daar ben ik zeker van. Hij kwam me die zelf vertellen. Zo leek het toch. Ik deel dit bewust. Floris heeft bestaan, hoe kort ook. Dat mag geweten zijn, dat hoeft geen doofpot omdat het geen good news show is. Ergens wordt het gewoon, een kindje verliezen: een ieniemienie kindje. En ergens … Lees verder Zouden ze het weten?

Wereldlichtjesdag

Het is vandaag wereldlichtjesdag… Gisteren zei ik iemand nog dat mijn zwangerschapsverlies van september best heftig was, hoe pril ook… Die streep op die test maakte me even heel erg blij, maar ook bang, Bloedafname en de boodschap: je bent zwanger. De bloedwaarden waren wel laag.Dat was even een verschrikkelijk periode vol angst. Uiteindelijk kon ik door corona ook weinig mensen zien: bubbels, knuffelcontacten, je … Lees verder Wereldlichtjesdag

Liefste Sinterklaas

Het is weer Sinterklaas… Ik vind Sinterklaas een van de mooiste feestjes van het jaar, maar het doet ook een beetje pijn. Ik was jarenlang ook Piet, altijd graag gedaan. Het werd echter een beetje wrang. De tijd is nu echt wel klaar om zelf naar een Sint en Piet te gaan, die op hun beurt mijn kindje blij maken. Als Piet word ik sowieso … Lees verder Liefste Sinterklaas

webinar: geen partner, wel een kinderwens

Ik wil de geinteresseerden onder mijn volgers graag op de hoogte brengen van de webinar die morgen, 11 november 2020 zal plaatsvinden om 19u. Ik zal een van de mama’s zijn die getuigt over het hebben van een kinderwens zonder partner. Het fijne ervan is dat mijn mede panelleden wel een geslaagd (fertiliteits)traject hebben door gemaakt. Het gaat dus ook niet per definitie over vruchtbaarheidsproblemen, … Lees verder webinar: geen partner, wel een kinderwens

Ik heb je nooit gekend

Als ik uit een droom ontwaakdoor het gekraakvan de houten vloerHoor ik de kretendie je slaaktgeluidjes die je maaktVertederend rumoeren je huilt als jij je hoofd tegen de zetelleuning stooten ik zucht “wat word je groot” De eerste woordjes die je zeimama, kat en hondde wijsheid uit je mondde jaren raasden echt voorbijje maakte het soms zo bondnet of je echt bestondEn ik was zo … Lees verder Ik heb je nooit gekend