2022, dat was een bijzonder jaar

Het was het eerste jaar sinds lang dat ik geen fertiliteit meer deed. Het was dus ook het eerste jaar dat ik in volle aanvaarding trachtte te gaan in het feit dat ik definitief ongewild kinderloos zou blijven. En dat zelfs met alle rouw en verdriet er gewoon bij. Het was ook het jaar dat ik me (opnieuw) opgaf pleegouder te willen zijn. En het … Lees verder 2022, dat was een bijzonder jaar

De zomer is van… onverwachte getuigenis fertiliteit op de radio.

Op 25 juli 2022 was ik te horen in de ‘De zomer is van…’ op Radio 1. De gast was toen Dena Vahdani en zij zocht liedjes met kinderstemmen. Ik stuurde mijn suggestie in en dat was Nick Cave & The Bad Seeds met ‘Push the Sky Away’. Naast het feit dat je mij een ongelooflijke fan zou kunnen noemen van Nick Cave, schreef ik … Lees verder De zomer is van… onverwachte getuigenis fertiliteit op de radio.

Taboe: onvervulde kinderwens: “Is dat Els?”

Het was raar gisterenavond, heel raar. Zelf kijk ik amper tv en plots kreeg ik berichtjes van overal: ‘ik zie u op tv’ waren de eerste. Daarna kwamen er ook met “Respect, ik zag je net in taboe.” Ik zat niet mee in de Ardennen bij de vier mensen die samen weggingen en daar mochten vertellen over het levenslange verdriet dat bij een onvervulde kinderwens … Lees verder Taboe: onvervulde kinderwens: “Is dat Els?”

Bye bye 2021, welkom 2022.

Echt bloggen, is me dat lang geleden. Het moet zijn dat ik druk bezig ben geweest afgelopen jaar. En dan nog vooral met schrijven zelf. Ik moet het zeggen zoals het is: ik heb op professioneel gebied zoveel mogen schrijven dat ik enkel dankbaar kan zijn. Ik heb mezelf als schrijver meer en meer mogen laten zien. Ik heb mezelf meer en meer mogen laten … Lees verder Bye bye 2021, welkom 2022.

Wat ik voel, dat voelde al elke moeder voor mij.

Vorige week was het de week van de onvruchtbaarheid, dat is tamelijk ironisch. Normaal kreeg ik die week ook een embryotransfer. Het was de laatste keer, het waren twee embryo’s. Deze laatste ronde verliep moeilijk, hij was ronduit zwaar. Ik begreep het ook niet goed. Ik heb al veel zwaardere schema’s gehad, maar bij deze had ik elke bijwerking in het kwadraat. 28 oktober kreeg … Lees verder Wat ik voel, dat voelde al elke moeder voor mij.

O, o, o, totus floreo.

Deze week werd me gevraagd waarom ik mijn laatste kindje Floris genoemd heb. Blij dat ik was dat iemand me die vraag stelde. Mensen durven dat nooit goed als een kindje er niet meer is. Als het er wel nog is, vinden ze dat zelden een probleem. Het blijft ergens een bijzonder gegeven, ook al weet ik waarom dat zo is. In ieder geval: Het … Lees verder O, o, o, totus floreo.

Zouden ze het weten?

Ik huil om mijn kindje, mijn laatste kindje Floris. Hij koos zijn naam, daar ben ik zeker van. Hij kwam me die zelf vertellen. Zo leek het toch. Ik deel dit bewust. Floris heeft bestaan, hoe kort ook. Dat mag geweten zijn, dat hoeft geen doofpot omdat het geen good news show is. Ergens wordt het gewoon, een kindje verliezen: een ieniemienie kindje. En ergens … Lees verder Zouden ze het weten?

Wereldlichtjesdag

Het is vandaag wereldlichtjesdag… Gisteren zei ik iemand nog dat mijn zwangerschapsverlies van september best heftig was, hoe pril ook… Die streep op die test maakte me even heel erg blij, maar ook bang, Bloedafname en de boodschap: je bent zwanger. De bloedwaarden waren wel laag.Dat was even een verschrikkelijk periode vol angst. Uiteindelijk kon ik door corona ook weinig mensen zien: bubbels, knuffelcontacten, je … Lees verder Wereldlichtjesdag

Liefste Sinterklaas

Het is weer Sinterklaas… Ik vind Sinterklaas een van de mooiste feestjes van het jaar, maar het doet ook een beetje pijn. Ik was jarenlang ook Piet, altijd graag gedaan. Het werd echter een beetje wrang. De tijd is nu echt wel klaar om zelf naar een Sint en Piet te gaan, die op hun beurt mijn kindje blij maken. Als Piet word ik sowieso … Lees verder Liefste Sinterklaas