Lief klein meisje, mijn innerlijke kind

Ik wil je graag ontmoetenToon je maar aan mijJe hoeft geen schrik te hebbenJe bent veilig bij mij Ik was ook ooit zo geslotenIk had vele geheimenIk was ook altijd zo andersDe ‘normale’ weg werkte niet voor mij Jij heb ook geheimenJe mag je open stellenJe mag jezelf zijnik zal niet oordelen Ik vind het net zo spannendEn ik voel heel veel angstMaar je voelt … Lees verder Lief klein meisje, mijn innerlijke kind

Deeltjesbescherming

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben aangeraakt of iemand in de ogen keek. Laat me kijken, begin maart kwamen de maatregelen… Sindsdien voelde ik enkel de kinesist die mijn voet behandelde en mijn huisarts die hem onderzocht. Ik woon alleen, ik heb huidhonger, echte huidhonger en last van deprivatie. Aanraking en verbinding is uit mijn leven verdwenen en als … Lees verder Deeltjesbescherming

Vergeven: zeg maar ja aan het leven.

Terwijl ik dit schrijf staat The Final Countdown op. Mijn vader overleed in 2012 aan kanker. Hij was toen 51.  Een laatste wens was dat dit liedje bij het naar buiten dragen van de kist zou afgespeeld worden en dat hebben wij dus gedaan. Tja, ik zou het mezelf ook zien vragen eerlijk gezegd: de appel valt echt niet ver van de boom, al heb … Lees verder Vergeven: zeg maar ja aan het leven.

Ann

  Dit vond ik vandaag terug tussen mijn oude schrijfsels en gedichten, het moet geschreven zijn in de eerste week van juli 2002, ik was toen 17, in mijn tweede week op de PAAZ. een opname die bijna drie maanden zou duren, maar die heel veel voor me betekend heeft, nu nog…. toen redde ze letterlijk mijn leven. Ann dus, de verpleegster van de nacht … Lees verder Ann