De biechtstoel: fantasieën over Guido Belcanto

3u14: nog geen oog dicht gedaan. Niets nieuws dus, het is weer erg de laatste tijd. Of ik dan pieker, vragen ze me? Nee, echt niet, ik begin pas te piekeren als ik al even wakker lig. Het verhaal van de kip en het ei. Nu goed, ik dacht vannacht aan iets. Ik ga, zoals ik eerder al vertelde, naar de fandag van Guido Belcanto. … Lees verder De biechtstoel: fantasieën over Guido Belcanto

de soundtrack van mijn leven

Ik ga mijn herstelverhaal op papier zetten, een echt herstelverhaal. Of je weet het of je weet het niet. Wist je het nog niet: ik ben opgenomen geweest in de psychiatrie. Ik schaam me daar niet voor, het moest gebeuren, het was nodig, die eerste keer toch… Ik kreeg zelfs een diagnose, maar die diagnose vind ik niet zo belangrijk, ik ben Els en ik … Lees verder de soundtrack van mijn leven

Omdat Nick Cave een ware held is!

Zondag zou Gui 39 worden, maar hij is er niet meer. Hij zal altijd 38 blijven. Ook al is hij bijna een jaar dood, ik voel zijn aanwezigheid zo dicht bij me, al sinds ik vorige zondag op een concert zat van Nick Cave. Nick Cave was het grote idool van Gui, zijn muziekheld, zeg maar. Ik kan moeilijk zeggen dat hij een slechte smaak … Lees verder Omdat Nick Cave een ware held is!

Mijn pareltjes in de Nederlandstalige muziek

Er wordt soms nogal minachtend gedaan over Nederlandstalige muziek, maar ik vind dat er pareltjes tussen zitten…     die voor mij pareltjes zijn ten minste. Het eerste Nederlandstalige liedje dat voor mij veel betekenis heeft is, is Amsterdam van Kris de Bruyne… Het is immers het liedje van mijn eerste ldvd. Toen ik 13 was, was ik hevig verliefd, mijn eerste grote verliefdheid zelfs. … Lees verder Mijn pareltjes in de Nederlandstalige muziek