Ik ben gevallen en heb gekropen…

In 2012 startte ik mijn blog. Ik had geen idee waar ik ermee naartoe wilde gaan, ik wilde schrijven en schrijfsels delen. De smaak had ik een beetje te pakken gekregen via Mechelen blogt, maar mijn leefwereld was wel wat meer dan enkel mijn stadje. Waarover ik dan wel moest gaan schrijven? Ik had geen idee, de eerste post was iets van fietsen in de … Lees verder Ik ben gevallen en heb gekropen…

Mijn kinderwenskoffertje

Via Kinderwens Expertisenetwerk VZW kreeg ik de kans om het kinderwenskoffertje van naderbij te bekijken. Velen weten dat ik hen sowieso een warm hart toedraag. Ik kwam er zelf terecht toen ik in de knoop zat met mijn (onvervulde) kinderwens in 2015.  Als je meer wil weten over deze organisatie verwijs ik daarvoor graag door naar hun website. Nu brachten ze in mei van dit … Lees verder Mijn kinderwenskoffertje

fertiliteit en complex trauma: een voorbeeld van hoe een onveilige jeugd blijft doorwerken

Zal ik nog eens iets schrijven voor mijn blog, dacht ik. Wel ja, laat me dat doen…. Wat dan? Goede vraag. Je bent met zoveel bezig? Rust, wat is dat eigenlijk? Oh, help… Innerlijke conversatie in mijn hoofd die aan dit bericht voorafgaat. Er gebeurt de laatste tijd effectief heel veel, in mij en rond mij. Soms lijk ik de grip wat verloren, maar ergens … Lees verder fertiliteit en complex trauma: een voorbeeld van hoe een onveilige jeugd blijft doorwerken

Als een feniks die opnieuw herrijst

Ik probeerde al enkele weken orde in de chaos te krijgen. Orde in de chaos in mijn hoofd dan. Op een gegeven moment belde ik zelfs mijn (vroegere) psychiater om even luid “help!” te kunnen roepen. Gelukkig mocht dan van haar, ze vond het zelfs knap, zei ze, dat ik dat gedaan had. Nu ja, ik heb moeite met hulp vragen, dat heb ik altijd … Lees verder Als een feniks die opnieuw herrijst

Hello Darkness, my old friend…

. De titel is de eerste zin uit het lied “the sound of silence” van Simon and Garfunkel. Ondertussen al enkele keren gecoverd….  Een liedje dat voor mij veel betekent… Als je mijn medische anamnese erbij neemt staat er ergens “recidiverende depressies” tussen.  Vroeger hebben er ook andere psychiatrische diagnoses gestaan, maar ik denk dat men het bij mij uiteindelijk niet zo goed wist, alleen … Lees verder Hello Darkness, my old friend…

Waarom ik niemand sterkte wens.

 Je hoort het mensen heel vaak zeggen “sterkte”. Hoe goed bedoeld het ook is, ik hou er niet van en zal het zelf nooit zeggen. Ten eerste: “wat is sterk zijn juist?” en ten tweede “waarom zou je sterk moeten zijn in een moeilijk moment?” (Voor alle duidelijkheid, ik wil hier helemaal geen oordeel vormen over mensen die het wel doen, net omdat ik heel … Lees verder Waarom ik niemand sterkte wens.

Een zomer van aanpakken en veranderingen.

Oké, ik heb deze zomer nog niet zo veel voor deze blog geschreven, ik ben wel al druk bezig geweest met schrijven. Ik heb namelijk een nieuwe uitdaging, mijn psychologe spreekt van een job waarvoor creativiteit vereist is en mijn moeder zei zelfs dat ik nu een kunstenaar of een soort artiest ben. Feit is dat het sowieso nooit echt een vast inkomen zal brengen … Lees verder Een zomer van aanpakken en veranderingen.

lichaamsbeeld: van anorexia naar body positivity

Een onderwerp dat me redelijk nauw aan het hart ligt, is lichaamsbeeld. Ik heb anorexia en boulimie gehad, het was eigenlijk een combinatie van de 2. Ik at niet, als ik moest eten met gezelschap, at ik wel en dacht ik: wat erin kan, kan er ook weer uit en daarnaast had ik van al dat vasten en uitbraken ’s nachts eetbuien die ik dan … Lees verder lichaamsbeeld: van anorexia naar body positivity

Putje in, putje uit, hormonen, dromen, schrijven en bedankt! <3

Het is weer lang geleden dat ik schreef voor mijn blog, hè! Ik krijg nochtans veel positieve reacties en hoe langer hoe meer. Ik zou liegen als ik zei dat me dat niets zou doen. Mijn ijdelheid wordt er wel mee gestreeld.   Ondertussen schrijf ik ook officieel in bijberoep, dat wil nu zeggen dat ik er geld mee mag en kan verdienen. Ik was … Lees verder Putje in, putje uit, hormonen, dromen, schrijven en bedankt! ❤

Hoe het met me gaat? Ik voel enorm veel pijn, zo gaat het met mij, maar dat is oké!

Hoe gaat het met je? Die vraag krijg ik de laatste tijd veel… Laat me even nagaan… Mijn grootvader stierf in oktober, 10 dagen erna had ik een auto-ongeluk. Dat mijn auto een totaal verlies was, was spijtig, maar niet zo erg. Ik kwam er levend uit, dat kon Gui niet zeggen. Ik kwam er evenwel niet zonder kleerscheuren af. Onverantwoord om alleen thuis te … Lees verder Hoe het met me gaat? Ik voel enorm veel pijn, zo gaat het met mij, maar dat is oké!