Hello Darkness, my old friend…

. De titel is de eerste zin uit het lied “the sound of silence” van Simon and Garfunkel. Ondertussen al enkele keren gecoverd….  Een liedje dat voor mij veel betekent… Als je mijn medische anamnese erbij neemt staat er ergens “recidiverende depressies” tussen.  Vroeger hebben er ook andere psychiatrische diagnoses gestaan, maar ik denk dat men het bij mij uiteindelijk niet zo goed wist, alleen … Lees verder Hello Darkness, my old friend…

Waarom ik niemand sterkte wens.

 Je hoort het mensen heel vaak zeggen “sterkte”. Hoe goed bedoeld het ook is, ik hou er niet van en zal het zelf nooit zeggen. Ten eerste: “wat is sterk zijn juist?” en ten tweede “waarom zou je sterk moeten zijn in een moeilijk moment?” (Voor alle duidelijkheid, ik wil hier helemaal geen oordeel vormen over mensen die het wel doen, net omdat ik heel … Lees verder Waarom ik niemand sterkte wens.

Hoe zelfinvestering mij weer op mijn plooi laat komen

Goh, ik schrik eigenlijk van wat ik allemaal onderneem de laatste weken, ondernemen voor persoonlijk welbevinden dan. Ik schreef trouwens voor mamaplaneet nog eens mijn volledige fertiliteitsverhaal, van het prille begin tot nu toe op. Dat kan je hier lezen. Dat ik, de dag dat het gepubliceerd werd, zelf nogal schrok van wat erin stond, verbaasde me wel en in de namiddag zat ik bij … Lees verder Hoe zelfinvestering mij weer op mijn plooi laat komen

Mijn brief aan Sinterklaas (2017)

  Beste Sint,   Hier ben ik weer met mijn jaarlijkse brief. Ik blijf hem schrijven, misschien ben ik al 33: diep in mezelf blijf ik een klein meisje die elk jaar reikhalzend uitkijkt naar uw komst. Volgende week is het zover, dan bent u weer in België. Ik kijk er naar uit, het mooiste feest van het hele jaar. Er is het afgelopen jaar … Lees verder Mijn brief aan Sinterklaas (2017)