“Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Deze medicamenteuze behandeling is voor mij dus ook een soort van trauma geweest waarin ik me ook werkelijk mishandeld en misbruikt voel. Langs de ene kant omdat ik onderdrukt werd, maar ook voor een groot stuk omdat mijn gevoel erbij er voor velen kennelijk niet eens mag zijn. Medicatie heeft mij jaren afgenomen, laat die ervaring er gewoon zijn. En als anderen zich wel geholpen voelen door medicatie, mag dat er zeker ook zijn. Het ene moet het andere niet ontkennen, toch? Probeer nu nog eens: waarom zou ik blij moeten zijn? Lees verder “Eerst werd mijn voelen onderdrukt door de trauma’s, daarna door de medicatie.”

Taboe: onvervulde kinderwens: “Is dat Els?”

Het was raar gisterenavond, heel raar. Zelf kijk ik amper tv en plots kreeg ik berichtjes van overal: ‘ik zie u op tv’ waren de eerste. Daarna kwamen er ook met “Respect, ik zag je net in taboe.” Ik zat niet mee in de Ardennen bij de vier mensen die samen weggingen en daar mochten vertellen over het levenslange verdriet dat bij een onvervulde kinderwens … Lees verder Taboe: onvervulde kinderwens: “Is dat Els?”

Bye bye 2021, welkom 2022.

Echt bloggen, is me dat lang geleden. Het moet zijn dat ik druk bezig ben geweest afgelopen jaar. En dan nog vooral met schrijven zelf. Ik moet het zeggen zoals het is: ik heb op professioneel gebied zoveel mogen schrijven dat ik enkel dankbaar kan zijn. Ik heb mezelf als schrijver meer en meer mogen laten zien. Ik heb mezelf meer en meer mogen laten … Lees verder Bye bye 2021, welkom 2022.

De her-ont-moeting

Ik ben altijd zenuwachtig op de bus, angstig ook. Ik kan de bus niet controleren. Ik weet dat het compleet irrationeel is, maar in mijn neurotische brein valt een bus gewoon minder te controleren dan een auto of fiets. Daar heb ik zelf het stuur in handen. De buschauffeur rijdt met ons naar waar die wil. Zo goed als niemand kent daarnaast zijn medepassagiers en … Lees verder De her-ont-moeting

Eenzaam kerstfeest

Vrolijk kerstfeest,kerstmis viert men niet alleenVrolijk kerstfeest,lieve mensen om je heenMaar hier is niemand,Kerstmis dushoe kom ik er doorheen? Stille nacht, koude nachtEen kind werd geborenEn zijn naam wordt aanbedenDoor vele mensen van goede wilIn de nacht, koude nachtZit ik hier alleen en verlorenIn huis dat we zouden delenZijn alle kamers leeg en stil Kijk ik bij de burengezin aan de tafelt doet me denkenhoe … Lees verder Eenzaam kerstfeest

Wat ik voel, dat voelde al elke moeder voor mij.

Vorige week was het de week van de onvruchtbaarheid, dat is tamelijk ironisch. Normaal kreeg ik die week ook een embryotransfer. Het was de laatste keer, het waren twee embryo’s. Deze laatste ronde verliep moeilijk, hij was ronduit zwaar. Ik begreep het ook niet goed. Ik heb al veel zwaardere schema’s gehad, maar bij deze had ik elke bijwerking in het kwadraat. 28 oktober kreeg … Lees verder Wat ik voel, dat voelde al elke moeder voor mij.

Verdriet is liefde voelen

Gisteren schreef ik volgende tekst in het schrijfatelier. Elke maandag ga ik puur voor mezelf en buiten al mijn schrijfWERKzaamheden ontspannend schrijven in het schrijfatelier van Kunstencentrum De Loods in Duffel. Die dag volg ik ook ’s avonds literaire creaties aan het conservatorium binnen het domein “woord”. Momenteel heb ik daar een op het eerste gezicht, ogenschijnlijk oersaaie & eenzame man als hoofdpersonage met vele … Lees verder Verdriet is liefde voelen

Geen partner, wel een kinderwens

De laatste decennia krijgt een groeiende groep vrouwen in hun vruchtbare jaren te maken met het dilemma ‘geen partner, wel een kinderwens’. Ook mannen botsen hier meer en meer op. Op maandag 6 september 2021 zal hier om 19u30 een webinar over doorgaan waar ook ik opnieuw zal getuigen over alle praktische, maar ook ethische en psychische struggles in het kiezen voor alleenstaand ouderschap en … Lees verder Geen partner, wel een kinderwens