Ik heb je nooit gekend

Als ik uit een droom ontwaakdoor het gekraakvan de houten vloerHoor ik de kretendie je slaaktgeluidjes die je maaktVertederend rumoeren je huilt als jij je hoofd tegen de zetelleuning stooten ik zucht “wat word je groot” De eerste woordjes die je zeimama, kat en hondde wijsheid uit je mondde jaren raasden echt voorbijje maakte het soms zo bondnet of je echt bestondEn ik was zo … Lees verder Ik heb je nooit gekend

Vedic Art: een creatief proces dat naar je unieke bestemming leidt

Tijd om een wat ouder artikel erbij te halen, dit artikel schreef ik voor de Spiegel van dec 2019, het tijdschrift voor UilenSpiegel vzw, een vereniging voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. Ik heb me namelijk ingeschreven voor een nieuwe cursus, dus leek het me het ideale moment. Meer info: https://kristin-maesschalck.wixsite.com/vedicart Lees verder Vedic Art: een creatief proces dat naar je unieke bestemming leidt

Deeltjesbescherming

Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben aangeraakt of iemand in de ogen keek. Laat me kijken, begin maart kwamen de maatregelen… Sindsdien voelde ik enkel de kinesist die mijn voet behandelde en mijn huisarts die hem onderzocht. Ik woon alleen, ik heb huidhonger, echte huidhonger en last van deprivatie. Aanraking en verbinding is uit mijn leven verdwenen en als … Lees verder Deeltjesbescherming

Als ik dit nu schrijf

Als ik dit nu schrijf,zal ik dan blijven? Als ik dit nu schrijf,zal men dit dan later lezen? Als ik dit nu schrijf,wat zal men daarover,op dat moment,dan denken? Nu,lateren nog veel later?Als men dit vindt? Over 10 jaar,over 50 jaar,of over 100 jaar? Als ik dit nu schrijf,blijf ik dan? In de woorden,de zinnenen gedachten,van nu,op dit moment,aan deze tafelen tussen deze mensen? En … Lees verder Als ik dit nu schrijf

Vergeven: zeg maar ja aan het leven.

Terwijl ik dit schrijf staat The Final Countdown op. Mijn vader overleed in 2012 aan kanker. Hij was toen 51.  Een laatste wens was dat dit liedje bij het naar buiten dragen van de kist zou afgespeeld worden en dat hebben wij dus gedaan. Tja, ik zou het mezelf ook zien vragen eerlijk gezegd: de appel valt echt niet ver van de boom, al heb … Lees verder Vergeven: zeg maar ja aan het leven.

Fertiliteit + Corona = Kak

Fertiliteit, hoe zit dat nou? We zitten nog steeds in lock down, de vraag is wanneer dat zal opgeheven worden en hoe dat zal gebeuren. Waarschijnlijk zal dit in stukjes gebeuren. Om eerlijk te zijn, ik woon alleen en zie dus niemand behalve via mijn scherm. Ik weet echt niet hoe lang ik dit nog volhoud, ik kon het wel handhaven, maar sinds deze week … Lees verder Fertiliteit + Corona = Kak

Een schrijffetisj

Noem me ouderwets, ik noem het liever persoonlijk en authentiek. Ik schrijf nog steeds heel graag kaartjes en briefjes. Het liefst op echt briefpapier en op echte kaartjes en uiteraard mét vulpen. Ik noemde het ooit een ode aan het schrijverschap. Een collega op de redactie moest daar hartelijk om lachen, ik liet hem, dat mag. Maar ik vind schrijven nog steeds het mooiste in … Lees verder Een schrijffetisj

Koude Handen

Ik ben verpleegkundige, weliswaar een psychiatrische, maar de basis is gewoon verpleegkunde. Ik was de eerste keer stagiair in 2002, in “het gasthuis” te Mechelen: 2de verdiep, oude blok, inwendige, het was november, nu 18 jaar geleden… Ik kan me mijn eerste patiënt nog zeer scherp voor de geest halen. Ze lag op een tweepersoonskamer, maar het bed naast haar was vrij. Ze was een … Lees verder Koude Handen

Bovenal is Els een schrijver: mijn verhaal bij Te Gek!?

Els is psychiatrisch verpleegkundige en ervaringsdeskundige in één. Maar bovenal is Els een schrijver. Ik ben Els en ik heb dromen. Zo zou ik heel graag schrijver worden. Voorlopig ben ik begonnen aan een blog, hippiemeisje. Teksten van me werden al gepubliceerd in kranten, magazines en ik schreef al mee aan een boek en een theaterstuk. Ik doe nu ook vrijwillig redactiewerk voor verschillende organisaties en … Lees verder Bovenal is Els een schrijver: mijn verhaal bij Te Gek!?

Mijn schrijversverhaal

Ik was een meisje dat heel snel kon lezen en schrijven. In het eerste leerjaar was al het vrij snel duidelijk dat ik tegenover mijn leeftijdsgenoten hierin zeer ver vooruit stond en tegen Kerstmis kreeg ik al boekjes om te lezen en schrijfoefeningen voor het derde leerjaar. Ik vond dat eigenlijk niet zo fijn, want ik mocht ook niet meer “mee doen” met de rest … Lees verder Mijn schrijversverhaal