Over Hippiemeisje

 

elsikeIk ben Els, een jonge vrouw van 33 die in Mechelen (België) woont.

Deze blog begon ik in 2012, ik wist er totaal geen richting mee uit te gaan. Men zei mij dat ik goed kon schrijven en ik deed het graag, dus begon ik een blog… Persoonlijke blog dan maar, dat kon nog alle richtingen uit…

Hippiemeisje was op dat moment mijn bijnaam en zo werd de naam van mijn blog gekozen.

Het kwam ook traag op gang, ik vond moeilijk dingen op te schrijven en als ik dan wel iets vond, dacht ik: daar heeft toch niemand zaken mee. Veel kwam er in het begin dus niet op. Het was mijn (ondertussen overleden) vriend die me aanspoorde er echt iets mee te doen, dat had hij wel in zich: talenten moet je benutten.

Maar ik probeerde wel wat en hoe persoonlijker ik werd en hoe meer ik vanuit mijn gevoelswereld schreef, hoe meer lezers, volgers en complimenten ik kreeg.  Blijkbaar lag hier echt mijn talent, over gevoelens schrijven. Ik kreeg berichten van mensen dat ze troost vonden in mijn berichten en dat ik zo velen een stem gaf, sommige berichten van mij werden 800 keer gedeeld (anderen dan weer maar 5 keer hoor! 😉 ) Er kwam ook wel iets uit voort, ik schreef voor het kinderwensmagazine, maar haalde met mijn blog eerst al eens de pagina van Uilenspiegel en die van verschillende kinderwenswebsites en dergelijke. Ook op Mechelen Blogt staat er wat van mijn hand te lezen.

Ik werd gevraagd om te schrijven voor het kinderwensmagazine, zappy ouders, mamaplaneet en kinderwensbloggers. Er wordt gezegd dat ik vele ouders met een onvervulde kinderwens een stem geef en dat vind ik een heel mooi compliment. Een brief van me verscheen ook in Goed gevoel en Het Laatste Nieuws. Meer naar mijn hand, kan je vinden op de pagina “in de pers” van de site

Ik werd ook gevraagd als ghostwriter, best bizar om te doen en ergens wringt het schoentje. Ik schrijf het, maar niemand mag het weten, het is het verhaal van iemand anders. Nu ja, misschien gaat daar nu toch een mouw aan aangepast worden. Een vermelding of zoiets.

Ik schrijf ondertussen ook voor de redactie van Uilenspiegel en waarschijnlijk binnenkort ook weer voor dat van Kinderwens.vzw.

Mijn blog is dus persoonlijk en gaat nogal vele richtingen uit, maar de voornaamste onderwerpen die je hier zal tegenkomen zijn:
* rouw en verliesverwerking in verschillende aspecten en over verschillende dingen
* mijn verleden als psychiatrische patiënt en hoe ik nu omga met CPTSS, stigma en dergelijke meer en ook wel opiniestukken over de huidige psychiatrie, maatschappij en dergelijke
* en de laatste tijd vooral over mijn fertiliteitstraject hetgeen ook veel rouw en verliesverwerking bevat natuurlijk

Die drie zijn zowat missies geworden van mezelf, ze zijn ook behoorlijk taboe of op zijn minst moeilijk bespreekbaar.

Schrijf ik autobiografisch? Ja, een absolute ja….
Is dat dan de waarheid? Nee, een absolute nee
De waarheid bestaat immers gewoon niet. Laat je twee mensen hetzelfde vertellen over dezelfde gebeurtenis hoor je zo een groot verschil in beide verhalen, ik vind het trouwens heel fascinerend en het is pure psychologe, nog zo een interessegebied van mij. Het heeft alles te maken met wat jij op die moment voelt, denkt, in welke levensfase je zit, zelfs met wie je getrouwd bent en of je al dan niet een partner hebt en welke job je uitvoert, etc…. met nogal alles in jouw leven. Ik hoor mensen vaak andere dingen dan in mijn herinnering vertellen. Nochtans was ik er ook bij… psychologie blijft fascinerend, het heeft met ieders referentiekader te maken…. Daarbij komend dat deze blog vooral een gevoelswereld-blog werd, is dit zeker heel belangrijk om in het achterhoofd te houden als je dit alles leest. En ja, zoals Nick Cave zegt: autobiografisch schrijven moet je ook interessant genoeg maken zodat mensen het lezen.

Ik begon in 2012 en zie zelf grote evolutie… ook het evenwicht zoeken in persoonlijk schrijven, want bij persoonlijk schrijven zijn ongetwijfeld anderen betrokken, maar hoe laat ik hen aan bod komen, hoe zorg ik er voor dat het vooral mijn verhaal blijft en hoe zorg ik er voor dat niemand onbedoeld gekwetst raakt. Dat was en is een moeilijk evenwicht, dat gaat altijd moeilijk blijven, dat hebben ondertussen autobiografische schrijvers me laten weten, maar ook dat ik me niet te snel moet laten afschrikken en dat de andere zelf nog steeds verantwoordelijk is voor de interpretatie van wat ik schrijf. Autobiografisch schrijven houdt nu eenmaal de invloed van mensen rondom mij in, daar is niet omheen te gaan.

Ik wil ondertussen van schrijven graag mijn beroep maken: redactiewerk, schrijven, misschien journalistiek of media… het zijn opties die ik beraad hou, zeker nu ik niet meer mag werken als (psychiatrisch) verpleegkundige sinds een auto-ongeluk in oktober 2016…

Dus, als je wil, contacteer mij maar, ik schrijf graag en met veel plezier, zodus…

Mijn grote droom is ondertussen nog meer dan vroeger… een boek schrijven, waarschijnlijk zoals zovelen…
Ik heb met deze blog een vroegere passie terug gevonden: het schrijven, want ik deed het in de lagere school al graag. Echte passies vind je terug in wat je als kind al graag deed, dat vertelde ik als psychiatrisch verpleegkundige al tegen cliënten als ze zeiden dat ze niet wisten wat ze graag deden.

Ik heb ook een facebookpagina, twee zelfs: een daarvan is zwevend ondertussen. Ik werd van facebook gegooid omdat ik niet mijn echte naam gebruikte. Die pagina heet net zoals de nieuwe “hippiemeisje:een persoonlijke blog”. Die had echter al meer dan 1400 volgers, ik moest vanuit het niets een nieuwe beginnen, die heeft nu meer dan 120 volgers. Jammer maar helaas, als je deze wil volgen, gelieve dus de juiste te nemen, op de zwevende kan niets meer gepost worden. Nu ben ik gelukkig slimmer geworden en zijn er drie personen medebeheerder op mijn pagina. Wanneer dit dus ooit terug gebeurt, kunnen zij mij terug beheerder maken. Verder doen zij uiteraard niets aan deze pagina. Deze nieuwe pagina kan je terugvinden, aan de rechterzijde van deze blog. Net zoals de onderwerpen die veel aan bod komen.

Liefs en hopelijk veel leesplezier,
Els

11 thoughts on “Over Hippiemeisje

  1. Dag hippiemeisje,

    Voor de jongerensite supo schrijf ik een artikel over jonge Mechelaars met een plan. Zij krijgen van mij een denkbeeldige cheque van 250.000 euro waarmee ze Mechelen mogen verbeteren: iets kopen, bouwen, restaureren,… Ik kwam je naam tegen op ‘Mechelen blogt’. Volgens wat je daar schrijft heb jij wel een mening over Mechelen. Mag ik je hierover eens mailen of bellen? Mijn artikel moet donderdag al klaar zijn dus het zou handig zijn als ik je snel even kon spreken.

    Alvast bedankt.
    Vriendelijke groeten,
    Iris Bellens
    Lessius hogeschool supo

  2. Jo, ik heb je genomineerd voor de Liebster Award. Ik vind namelijjk dat je een leuke blog hebt 🙂
    Neem vooral even een kijkje op mijn blog om te zien wat het inhoudt etc. En als je geen zin hebt, vooral laten schieten dit. Als je het wel gaat doen, ik ben benieuwd naar je antwoorden :D.

  3. Ja een boek schrijven is ook wel een wens van mij. Jou gaat dat vast lukken als ik lees waar je allemaal al hebt voor mogen schrijven. Goed dat je partner je aanspoorde om iets met je talent te doen, super!

  4. Inmiddels ken ik je verhaal wat beter. Ik vind het mooi hoe persoonlijk jij blogt. Dapper dat je hier zo over kan praten. Enorm veel respect voor je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s