Guido en Amber, hoe ik in het begin overleefde na hun dood en nu weer vollop leef dankzij hen!

Het is vandaag de jaardag van mijn Guido…. Normaal zou hij vandaag alweer 44 zijn geworden, hij zal voor altijd 38 blijven. Nadat ik vannacht zelfs over hem droomde, reageerde deze ochtend iemand toevallig op deze blog… Of misschien is het toch niet zo toevallig en las ik deze dus terug. Ik huilde tranen met tuiten, de psychiater omschreef de dood van Guido én van Amber als trauma’s, vooral omdat ze elkaar zo kort op elkaar gevolgd zijn. Gek genoeg voelde dat heel fijn, het gaf erkenning, denk ik…

HIPPIEMEISJE: een persoonlijke blog

Op 8 juni 2014 had mijn vriend een ongeluk, op 30 juni 2014 stierf hij ten gevolge van dit ongeluk. De tijd ertussen lag hij in coma. Droge informatie, nietwaar? Dit zijn de feiten en meer ook niet.

De tijd dat hij nog in coma lag ben ik wel naar het ziekenhuis geweest, maar heel weinig, naar mijn gevoel was zijn ziel immers al weg. Ik zag alleen een lichaam, meer ook niet. Ik weet nog dat een verpleger zei dat ik tegen hem mocht praten, ik denk dat hij mijn onbeholpenheid zag. Ik wist niet wat zeggen, dus ik zei stomweg: de zon schijnt vandaag. Het leek zo banaal dat de zon scheen terwijl hij daar zo lag, ik nam wel elke keer zijn hand vast. Zijn dochter, toen 7, mocht bij hem niet eens binnen. Dat waren de regels van die IC, het zou te traumatiserend zijn voor…

View original post 2.656 woorden meer

9 gedachtes over “Guido en Amber, hoe ik in het begin overleefde na hun dood en nu weer vollop leef dankzij hen!

    1. Wat ontzettend verdrietig. Persoonlijk vind ik het niet gek dat je over hem gedroomd hebt. Het is toch altijd aanwezig in je gedachten. Heel veel sterkte.

  1. Bij tijd en wijle droom ik ook over de mensen die niet meer onder ons zijn. Bijzonder vind ik dat. Het geeft mij meestal een fijn gevoel, alsof ze van gene zijde even gedag komen zeggen. In ieder geval wil ik je sterkte wensen. Op dit soort dagen voelt het gemis toch vaak iets sterker… ❤

  2. Verdrietig. Die dromen zijn soms lastig he? Dan word je wakker en besef je ineens weer wat de werkelijkheid is. Het went nooit helemaal.

  3. Lijkt me echt verschrikkelijk om zoiets mee te maken en een dierbare op deze manier te verliezen 😦 Hopelijk heb je het een plekje gegeven. Ook al blijft het altijd pijn doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.