Daar ga je beter van zingen!

Ik kom in het snoepwinkeltje. Ik groet de man achter de toog en zeg: ‘Ik kom voor Bel Canto-snoepjes’. De man neemt een doosje. Er is nog een meisje in de winkel, ik schat ze een jaar of 9, 10, zoiets… Ze kijkt zoekend rond, het juiste snoep uitkiezen is op die leeftijd uiteraard iets dat je weloverwogen moet doen. Hij vraagt haar: ‘Ken jij die snoepjes?’

Ze zegt ‘nee’, schudt tegelijkertijd haar hoofd, maar er verschijnt tevens een zeer nieuwsgierige blik op haar gezicht.
‘Nou’, zegt hij, ‘daar ga je beter van zingen.’ (Vergeef de man de “nou”, hij is een Nederlander 😉 ).
Ik pik erop in en zeg vervolgens: ‘Ja, daarom dat ze zo heten. Bel is mooi en Canto is zingen. Dat is eigenlijk Italiaans. Ik zie dat haar oogjes beginnen te flikkeren ‘Oh, ik heb sebiet notenleer.’  ‘Goh’, zeg ik, ‘dan moet je zingen, he.’

Of ze wil proeven, vraagt de man. Ja, tuurlijk, het lijkt me een overbodige vraag. Ze krijgt een snoepje, ik ook. Mijn hoest wordt op slag minder, het was wel welkom eigenlijk. Ik betaal. Het meisje ook (ze had toch maar andere snoepjes gekocht. Zoethout, niet iedereen is er voor. Ik vind dat echt wel lekker. 😉). Ik zeg haar als we samen buiten staan: ‘Veel geluk in de notenleer. Ik deed dat eigenlijk niet graag.’
– ‘Ben jij hier ook op t conservatorium geweest’.
– ‘ja’.
– ‘Welk instrument?’
– ‘Gitaar’
– ‘Vet cool, dat wil ik ook kiezen volgend jaar’
Ze zwijgt even en vraagt dan ‘Ga je mee?’
– ‘Nee, ik moet naar kinesist, want ik heb iets aan mijn voet’
– ‘Oh, dat is jammer’
Heel stiekem vond ik dat ook, al zou ik niet weten wat ik mee kon gaan doen.

Ik weet niet wat het was, maar om de een of andere reden liet dit meisje op die vijf minuten een afdruk in mijn hart achter en ik ken ze niet eens…
Ontroering zit in kleine dingen, soms kan je er de vinger zelfs niet op leggen. Al denk ik dat het iets met schittering in haar ogen en de lach op haar gezicht te maken had toen die man zei dat je er beter van gaat zingen en daaropvolgend dan haar enthousiasme toen ik uitlegde wat het wilde zeggen. ❤

Met een warm gevoel vanbinnen fietste ik vervolgens naar mijn kinesist, die ik vrolijk groette en spontaan een snoepje wilde aanbieden, maar dat ging niet. Die kocht ik immers als iniminie cadeautje voor iemand…
Al steken ze ondertussen in mijn eigen handtas ook vrij regelmatig.
De doosjes zijn overigens prachtig.

PS: een Bel Canto-snoepje en dan fietsen = het gevoel dat je eens zoveel zuurstof en lucht binnen krijgt! 😉

21 gedachtes over “Daar ga je beter van zingen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.