Wensouderdag: een voorbereiding op moederdag.

Het is vandaag 10 mei, dat is wensouderdag. Die dag werd door Kinderwens vzw in het leven geroepen voor alle kinderloze ouders zodat die ook een dag hebben naast moederdag en vaderdag….


Kinderloze ouders hoor ik je denken. Ja, kinderloze ouders, ze zijn er en we zijn met meer dan je denkt. Mensen die zich moeder of vader voelen, maar niet de kans hebben om hun kinderwens vervuld te zien gaan of op zijn minst niet vlotjes op de “gewone” manier zwanger kunnen raken of wiens kind een sterrenkindje werd, vroeg in de zwangerschap, laat in de zwangerschap, tijdens of zelfs na de geboorte, maakt niet uit. Een ouder ben je niet vanaf je kind geboren is, niet vanaf 20 weken zwangerschap, niet vanaf 12 weken zwangerschap, zelfs niet vanaf de conceptie, maar vanaf het moment dat je hart zich opent om moeder of vader te zijn.


Vroeger dacht ikzelf dat mijn verdriet niet gegrond was: hoe kan je missen wat je niet kende? Is een zwangerschapsverlies niets waard als het maar pril was? Ik kreeg zelfs te horen dat ik loog dat ik een kind onderweg heb gehad, terwijl er wel degelijk een zeer sterk geregistreerde miskraam genoteerd staat… Ik dacht zelfs heel lang dat het niet gerechtvaardigd was daar verdriet over te hebben zodat ik me soms genoodzaakt zag te liegen over de duur van de zwangerschappen, anders wuifde men het toch weg. Blijkbaar vinden vele mensen dat je pas verdriet mag hebben van een aantal weken of maanden. Heel vaak wordt de vraag ook gesteld. Ik antwoord tegenwoordig gewoon “maakt dat dan uit? Ik had een kindje onderweg en het was meer dan gewenst.” (Oh ja, bij het overlijden van Guido kreeg ik ook vaak de vraag hoe lang we al een relatie hadden, daar antwoord ik ook niet op, want dat zegt toch niets… Het is het gevoel dat telt, niet de tijd!)  Daarnaast heb ik er ondertussen vrede mee dat ik naar mijn gevoel al jaren een kind onderweg heb door de jaren fertiliteit en dat ik naar mijn gevoel dus al jaren een moeder ben ook…


In ieder geval, het is wensouderdag, een dag die niet veel mensen kennen. Ik zet deze dag, zeker met mijn achtergrond, vandaag graag op de voorgrond.


Bovendien is het zondag ook moederdag…. Schrijnende dag voor mama’s zoals ik.
Winkels ontloop ik nu, ik wil niet overal “leve mama” zie staan, het is een ware dolksteek in mijn hart, elke keer opnieuw! Facebook die dag ontlopen ga ik echt wel proberen…. Het moet! Zelfzorg noem ik dat, ik heb echt geen zin om alle zelfgeknutselde cadeautjes van al die kindjes te zien verschijnen. Ik ben oprecht heel blij voor alle mama’s, ik vind dat ze meer dan terecht blij mogen zijn met deze cadeautjes en ik ben zelfs heel blij voor hen dat ze dit kunnen krijgen. Maar mij doet die confrontatie pijn.



Hetzelfde gebeurt bij Sinterklaas trouwens (het gekke is dan wel dat ik elk jaar Zwarte Piet ben en dat zelfs heel graag doe. Ik geniet daar echt van, maar als ik dan na al die huis- en schoolbezoeken thuiskom, begin ik te janken omdat ik voor mijn eigen kind geen Sint kan regelen). Ik merk overigens ook dat ik veel cadeautjes en dergelijke koop voor de kindjes in mijn omgeving en ik weet heel goed dat dat komt omdat ik geen eigen kinderen heb om te verwennen. Het maakt mij blij dat te doen en dan kan men mij nog zoveel zeggen niet teveel te geven, ik wil bijna smeken: laat me dat a.u.b. toch doen, het is het enige wat ik kan en het troost me net dat ik dat wel kan doen: andere kindjes verwennen. Ik dwaal even af, terug naar moederdag….


Het is zondag dus moederdag, op youtube kwam ik een prachtig filmpje tegen over wat moederdag met je doet als je kinderloos ben. Maar het gaat ook verder dan moederdag, hoe elke dag pijnlijk kan zijn als kinderloze moeder. En ze zegt ook hoe je deze mensen toch kan laten weten dat je aan ze denkt, al was het maar met aan kaartje waar in staat dat je aan ze denkt, want ja, het zijn ook moeders, maar dan zonder kinderen… Zo hoef je je ook niet machteloos te voelen bij het verdriet van deze moeders. Geloof me, elke blijk van “denken aan” wordt dan gewaardeerd. Twee jaar geleden kreeg ik van een vriendin een bos bloemen, vorig jaar een kaartje en vele privé-berichtjes, ik kan u verzekeren: dat deed echt deugd. Het filmpje voeg ik hierbij…



Dus op deze wensouderdag, wil ik graag een oproep doen voor moederdag. Vergeet ook de kinderloze moeders niet. Elke kinderloze moeder gunt je jouw dag, maar ze zouden die dag gewoon ook graag vieren… is dat zo gek dan? Ik voel mij wel een mama, maar een mama zonder kind.



Dat laatste is trouwens de titel van een artikel in de krant, enkele jaren geleden. Het was mijn uitspraak, naar aanleiding van een brief die ik naar mijn kind schreef… Omdat het vandaag dag van de kinderwensouders was, zag ik het weer gedeeld worden, oorspronkelijk door Kinderwens vzw, maar ook door anderen in mijn omgeving.


https://www.hln.be/nina/familie/-ik-voel-me-wel-een-mama-maar-een-mama-zonder-kind~abc69fc2/?fbclid=IwAR1CBCA0_3BG4_Lb0HaoXZkWEMEkOin1Ctyn1w2JaSoObKwo6DqppXqYlD0

Het zijn moeilijke dagen, wensouderdag, moederdag en volgende week vier en eer ik zo ook het bestaan van het sterrenkindje van mijn ex en mij. Eerste poging fertiliteit, het was raak, ongelooflijk maar waar, maar het eindigde met een zwangerschapsverlies in mei 2010, alweer 9 jaar geleden…


Oh ja, naar aanleiding van moederdag zal er op 14 mei 2019 ook een interview met mij verschijnen in Dag Allemaal

TOT SLOT:

33 gedachtes over “Wensouderdag: een voorbereiding op moederdag.

  1. Het is toch een vorm van rouw, je bent toch iemand verloren. Het maakt in dat opzicht niet uit of het een paar weken of een paar maanden is, het is iets van jou. Je gaat er toch van houden en je krijgt toch een bepaald beeld er van, iets waar je afscheid van moet nemen. Ik vind dit artikel mooi, goed om te lezen dat hier ook aandacht aan wordt besteed!

  2. Wat mooi dat er een speciale dag is voor vrouwen die een kindje hebben verloren. Ik kan me voorstellen dat moederdag dan een moeilijke dag kan zijn. Fijn dat er toch bij stil wordt gestaan!

  3. Heel goed en mooi dat er een speciale dag is voor wensouders, ik vind moederdag ( en vaderdag) ook best beladen. Ik heb het geluk dat ik dit met mijn ouders kan vieren, maar mijn man moet zijn ouders missen. Dat is ook zo wanneer je graag ouder zou willen worden. Hier mag best extra aandacht aan gegeven worden.

  4. Ik heb hier nog nooit van gehoord. Mooi dat het er is. Een moment heel bewust stil te kunnen staan (hoewel je dit als ouder zonder kind waarschijnlijk veel vaker doet) bij wat (nog) niet (meer) is. Zelf moet ik mijn ouders missen. Dan zijn dit soort dagen (moeder- en vaderdag) helemaal niet leuk.

    1. Mja, mijn vader is ook overleden, maar ik heb totaal geen problemen met vaderdag eigenlijk.

      Dat is misschien ook gek, dat kan.

      Ik zit zelf nu eenmaal op een leeftijd dat ik vooral met mijn eigen gezin zou bezig zijn en waarmee bijna iedereen van mijn leeftijdsgenoten ook bezig is en dat is een zeer pijnlijk gemis, veel groter dan mijn vader die overleden is…
      Ik vind het nog steeds zeer normaal dat mijn vader voor mij kwam te overleden, ook al was hij nog zeer jong

      Maar ik vind het emotioneel onbevattelijk dat ik geen kind kan krijgen en als ik wel zwanger raakte het uitmondde in zwangerschapsverliezen… dat is rouwen om verlies van kinderen en voelt voor mij veel erger dan rouwen om een ouder

      Nu wil ik uw verdriet en uw gemis helemaal niet bagatelliseren, helemaal niet, dat mag er ook zijn en heeft net zo veel bestaansrecht en wil ik u hiervoor ook heel veel sterkte wensen… Begrijp me dus niet verkeerd, ik denk dat ik vooral voor mezelf nu een verklaring probeer te zoeken, waarom me dat veel minder pijn doet… En dat je reactie me dus eerder deed nadenken over mijn eigen situatie….

      Voor mij voelt het gewoon heel anders en het is gewoon dat wat ik wil zeggen…

      Veel liefs en veel moed in ieder geval
      bedankt voor je openhartige reactie! Ik heb daar wel iets aan. ❤

      1. Ik begrijp je wel hoor! Ieder verdriet en ieder gemis is anders. Het is voor de buitenwereld vooral heel moeilijk om daar mee om te gaan (lijkt het af en toe wel)
        Dank voor je uitgebreide reactie en fijn dat je iets aan mijn reactie hebt gehad. Sterkte met wat nog komen gaat.

  5. Hele mooi en heftig geschreven! Ik wist niet dat zoiets bestond. Sinds ik zelf moeder ben begonnen kan ik me hierin heel goed inleven. En wat voor pijn er allemaal bij komt kijken! Heel veel sterkte!

  6. Mooi geschreven! Wat ik vooral fijn vind om te lezen is dat je het anderen wel gunt, maar uit zelfbescherming er niet mee geconfronteerd wilt worden. Dat snap ik heel goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.