wachtweken, de ellendige wachtweken…

Vertelde ik ooit al over de wachtweken op zich? De ellendige wachtweken, de periode tussen de terugplaatsing van het embryo/ de embryo’s en de zwangerschapstest. De periode dat je werkelijks niets kan doen en alleen maar (bang) kan afwachten? De periode waarvan de verpleegkundige me ooit zei “en nu is het aan het embryo”… Die periode dus…



Het is een periode waarin aangeraden wordt stress te vermijden (dat is nefast voor de innesteling) en verder net te doen “zoals anders”. Die periode steek je jezelf ook vol hormonen: progesteron en oestrogenen. In mijn geval is dit toch zo. Is dit na een stimulatieronde, heb je ook nog pregnyl moet spuiten. Pregnyl bevat HCG, hét zwangerschapshormoon. Het spreekt vanzelf dat, wanneer je al deze hormonen in je lijft hebt, je ook zwangerschapssymptomen hebt. Gespannen en gevoelige borsten, misselijkheid en tegelijkertijd honger hebben als paard, doodmoe zijn en constant in slaap vallen, krampen in de onderbuik en onderrug, een veranderd libido (volgens mij kan ik een man dan heel content maken die periode, lol) en een keer had ik ook een reukzin om u tegen te zeggen. Elke keer zijn deze dingen bij mij in zeer wisselende maten aanwezig. Soms is het ene er wel en het andere er niet000



Ik probeer mezelf die periode heel vaak te zeggen er niet aan te denken. Maar ja, iedereen kent het verhaaltje van de roze olifant, dat werkt dus niet… Bovendien is het sowieso met al die gewaarwordingen wel heel moeilijk er niet aan te denken en nog niet in het minste omdat je een paar keer per dag utrogestan (de progesteron dus) vaginaal moet opsteken. Je hoopt en tegelijkertijd wanhoop je. Eigenlijk word je constant tussen die twee over en weer geslingerd. Oh ja, je moet dus stress vermijden… :/  Ik heb die periode graag veel te doen, een zekere afleiding is dan meer dan welkom, bovendien ook veel meer ontspannend dan er constant aan te denken.

 

Je voelt dus ook veel, heel veel. Een groot deel komt door de substitutie van alle hormonen, maar je hoopt ook bij alles dat het een teken zou zijn. Of je dat nu wil of niet en zelfs als je beseft dat dat allemaal niets wil zeggen: je doet het toch! Ondertussen heb ik jammer genoeg al héél véél ervaring,  probeer ik bijgevolg alles gewoon te negeren en bedenk ik bij alles: dat is van de utrogestan.  Mijn fertiliteitsarts zei me ooit dat ik een van de nuchterste was van haar patiënten die periode. Ik dacht vooral: “amai, dan moet dat bij die anderen niet te verdragen zijn!”



Verder probeer je er niet aan te denken, maar moet je ook rekening houden met bepaalde dingen: best geen alcohol, geen cafeïne en aangezien ik ook niet immuun ben tegen toxoplasmose (heel mijn leven katten gehad voor niks! :p ): eveneens geen broodje martino en groentjes 20 keer wassen. Bovendien moet je bij medische onderzoeken ook steeds zeggen dat je mogelijk zwanger bent en houdt men daar dan ook op die manier rekening mee. Zo ben ik geopereerd met een ruggenprik na een terugplaatsing.


Lichamelijk zijn de stimulatierondes het zwaarste, psychisch toch echt wel de wachtweken. De dag van de bloedname is doorgaans het verschrikkelijkste. Bloed laten nemen en dan wachten op telefoon: het uur van de waarheid. Collega’s doen in dit geval vaak al een urinetest. Ik doe dat niet meer, ooit had ik daarop een plus, was ik twee dagen in de zevende hemel en moest men mij na de bloedname zeggen: “dat ziet er niet goed uit.” Er was “iets” geweest, want de HCG was wel verhoogd, maar op dat ogenblik niet hoog genoeg. Iets daarna had ik een miskraam. Dat wil ik werkelijk nooit meer meemaken… nooit meer. Hoe vaak men mij ook probeert te overtuigen van een urinetest: nope… ik doe het niet meer.

In ieder geval: voor ik met fertiliteit bezig was, had ik nooit kunnen denken dan 1,5 week zoooo lang kon duren!

32 gedachtes over “wachtweken, de ellendige wachtweken…

  1. Ik heb wel een klein beetje een idee van wat je bedoelt, want ook als je zwanger wilt worden via de maar even tussen haakjes ‘gewone weg’ is de tijd van wachten lang. Ik dronk maanden geen alcohol en begon aan de foliumzuur toen we besloten dat we graag een kindje wilden en wanneer de maand was en je wist dat het zou kunnen dan duurde die weken erg lang. Ik hoop dat je snel een positieve test in handen mag hebben.

  2. Helaas weet ik veel te goed wat die wachtweken inhouden, vanalles voelen, niet willen nadenken over wat dit prikje en steekje in je buik misschien zouden kunnen betekenen. Een zwangerschapstest doen, en nadien toch te horen krijgen dat je zwanger bent, maar de waarden te laag zijn, …
    Ik hoop echt dat dit de goede keer is, duimpjes omhoog.
    Als mijn donor nog doorzet, hoop ik ook nog eens een rondje te ivf te kunnen doen, hopelijk deze keer met goed resultaat.
    Veel succes

    1. Ik hoop ook echt dat dit de goede mag zijn. Mijn donor had maar één embryo opgeleverd, dus dat is een beetje alles of niks nu. Ik weet niet goed of ik hierna nog verder zou willen met een volgende donor. De ene keer denk ik van wel, dan weer van niet. Het financiële begint ondertussen ook een serieuze rol te spelen. Er wordt niets meer terugbetaald bij mij, dus ja…

  3. Oh wat een bekend verhaal! Ik heb meer dan eens op het zogenaamde wachtbankje gezeten. Aangesloten op een forum met vrouwen die allemaal samen met mij op dat zelfde bankje zaten, steun zoeken bij elkaar en wachten maar. Ik heb ook al die hormonen en dergelijke gehad. Voor de utrogestan had ik een soort van inbrenghuls, dat vond ik wel fijn.

  4. Voor mij is dit niet zo’n bekend verhaal, ken de meeste termen uit het verhaal nog niet. Zal nog even duren voordat het bij mij zo ver is. Hopelijk komt bij jou alles goed.

  5. Ik kan me voorstellen hoe ontzettend zwaar dit moet zijn, zowel lichamelijk als geestelijk. Ik snap dat je die urine test liever niet meer doet, anders krijg je elke keer ‘valse hoop’. Veel succes!

  6. Pfoe ik kan me helemaal voorstellen dat het een hele lange 1,5 week geweest is. En ‘doen zoals je normaal ook doet’ is wel heel erg lastig als je op zoiets belangrijks wacht natuurlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.