Lieve Amber

Lieve Amber,

Vandaag, twee jaar geleden, kocht ik mijn nieuwe auto…. Ik was blij, na mijn auto-ongeluk kon ik terug met de auto rijden, ik had een afspraak klaar staan met je, 27 november op zondag zou ik bij je langskomen, om afscheid te nemen… Omdat je voor altijd naar de overkant zou gaan…

Ik kwam thuis, met de vervangwagen, het terug kunnen rijden leek plots zo banaal… er stond een berichtje op mijn GSM…. je was die namiddag overleden….

Ik wist niet wat te doen, ik voelde me alleen…. Jij, die vriendin, die er altijd voor me was. Jij, die in je auto sprong om te komen helpen als het nodig was. Tuurlijk, ik deed het ook voor jou, maar jij was het waard om dat te doen. Ik vertrouwde je als geen ander, jij leerde me dat aanrakingen best fijn konden zijn. Jij liet me zo mezelf zijn, zoals niemand anders dat ooit deed of gedaan had. Iedereen is zoals die is, dat vonden we allebei, verschillen zijn ook mooi als je ze van elkaar respecteert. Gelijkenissen zijn gewoon leuk, maar geaccepteerde verschillen zijn zoveel mooier.

Oh, ik ben kwaad op je geweest en jij op mij… Alleen mensen die er toe doen kunnen je hard raken, anderen: who cares? Maar jij kon me pijn doen, al was het waarschijnlijk nooit je bedoeling, net zoals ik dat soms bij jou deed. We wisten allebei: dat is niet erg, even laten bezinken en we zijn er weer voor elkaar…. dat is vriendschap, echte vriendschap.

Als ik angst had of zo, mocht ik je altijd berichtjes sturen, zo iemand heb ik niet meer. Ik herinner me zo een antwoord van je: “ongelooflijk lieve snoes, ik bel je vanavond”, dat was toen ik het moeilijk had omdat mijn Guido net overleden was en ik die dag niet uit bed raakte. Je was toen aan het werk en wilde niet zomaar een nietszeggend berichtje terugsturen met sterkte of zo, je belde ook die avond, ik huilde toen alleen en jij luisterde naar mijn gehuil, meer gebeurde er niet, maar het was weldadig… Het zijn die dingen die ik me zal blijven herinneren…

Maar ook de concerten die we samen deden, een dagje Amsterdam, een uitstapje naar een heksenmarkt of gewoon samen op de bank hangen en Disney kijken of gewoon samen de slappe lach hebben om onze unieke, gezamelijke humor.

De lach en de traan dus, de ergernissen en vreugdesprongetjes…. en de intimiteit tussen ons. De kaartjes die we elkaar stuurden of gaven…. het was een klein iets, maar van grootse betekenis….

Ik heb een vriendin nooit zo graag gemogen als jij, Amber, nooit. Ik heb mij nooit ergens zo thuis gevoeld als bij jou, ik heb nooit zo hard mezelf mogen zijn als bij jou.

Na je dood zocht ik terug veiligheid op in vroegere vormen zoals ik deed voor ik Guido leerde kennen en jou natuurlijk. Het was mijn psychologe die zei dat met Guido’s en jouw dood mijn veiligheid, liefde en geborgenheid was weggevallen en ik wist dat ze gelijk had. Ik had het psychisch moeilijk, al van toen ik wist dat je zou gaan wegvallen, maar ik wilde het je niet laten zien, mensen werden er kwaad voor op me, maar zagen het verdriet niet…. Aan jou wilde ik het deze keer niet laten zien, ik moest “sterk” blijven, al zei ik je wel dat ik je zou missen. Ik ben na je dood naar een psychologe beginnen te gaan: fertiliteit, de dood van Guido en jouw dood: het was te veel, ik kon het niet meer….

Het gaat terug beter nu, ik heb ook nieuwe mensen leren kennen, ik ga verder zoals ze zeggen, maar ik blijf je wel missen, deze week heb al veel gehuild om jou, ik ga nog steeds naar die psychologe en ik zei haar afgelopen woensdag dat jij veilig was, veilig aanvoelde. Door mijn verleden verlang ik heel erg naar veiligheid in mensen, ik moet vooral dat voelen, de rest komt dan vanzelf wel. Het was alsof ik, nu ik mijn psychologe dat zei, plots heel erg besefte waarom jij echt de titel “beste vriendin” mag dragen, nog steeds trouwens. Het klinkt misschien puberaal, maar je was wel de mijne, dat is gewoon zo.

Sinds je dood bent, voel ik me vaak eenzaam Amber, dat mag je nu wel weten, dat begrijpt niemand, het gebeurt ook met anderen om me heen. Je kan wel iemand anders tegen komen zeggen ze, andere vrienden maken ….

Wel, ooit schreef ik een gedichtje over kaarsen, dat je een mooie kaars kan kopen en dat ze, wanneer je ze in brand doet zo een mooie vlam kunnen geven, maar als  de kaars opgebrand is, kan je nog 10 andere kaarsen kopen, diezelfde mooie vlam kom je nooit meer tegen. Andere vlammen nog wel, maar diezelfde: nooit meer. Ik schreef het toen Lindsay gestorven was, toen was ik nog maar 17… het past ook wel bij jou.

Amber, ik doe het al twee jaar ondertussen, twee jaar zonder jou, het lukt, de ene dag beter dan de andere en ik ben momenteel zelfs echt tevreden met mijn leven, maar het doet pijn, niemand lijkt te beseffen hoeveel pijn dat doet, dat blijft doen. Ik heb veel geluk gehad met deze vriendschap zei iemand me, weinigen kunnen dit ooit in hun leven ervaren, zei hij er nog bij. Dat besef ik maar al te goed, daar ben ik ook heel dankbaar voor, maar het is daarom ook dat het zo een pijn doet dat je moest gaan.

 

Lieve Amber, vandaag is het al twee jaar….

Ik mis je hier beneden en ik wil zeggen dat ik nog steeds zielsveel van je houd.

 

Gekke Amber…. Lieve Amber, mijn vriendin…

23 gedachtes over “Lieve Amber

  1. Sterkte en een dikke knuffel. Ook al gaan mensen heen en zijn ze fysiek er niet meer, toch vullen ze je hart nog steeds met liefde. Missen is een deel van jezelf dat niet kan loslaten en weet je, dat hoeft ook niet. Maar geef ze een plaats in je leven zoals je nu doet. Als het moeilijk gaat, kan je in je dagboek bijv naar Amber schrijven, zo wordt het gemis iets draaglijker. Sterkte!

  2. Heel erg veel sterkte! Met name op de dagen dat je net even wat moeilijker hebt dan anders. Een dierbare verliezen is verschrikkelijk. Ondanks je diegene op deze wereld niet meer kunt aanraken, zit hij/zij wel voor altijd in je hart gekluisterd. Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s