Gelukkige verjaardag kleine, grote broer!

kiss to heaven
Het is vandaag de verjaardag van mijn kleine, grote broer…
De broer die voor me geboren werd en na vier maanden stierf, hij was zwaar ziek, laten we het daarop houden… twee jaar later kwam ik en daarna mijn zus…

Ik heb altijd geweten van die kleine, grote broer, er hingen ook foto’s van hem tegen de muren. Ik weet nog hoe mensen dat raar vonden toen ik kind was, voor mij was hij gewoon mijn broer, maar dan niet hier, wel in de hemel. Net zoals mijn zus mijn zus was, maar die was dan wel hier…

In vriendenboekjes schreef ik hem er steeds bij. Mijn moeder heeft me eens verteld hoe blij ze was dat ik hem erbij schreef, toen al… dat hij voor mij gewoon mijn broer was, was daarin ook duidelijk.

Mijn kleine grote broerPas een aantal maanden geleden kocht ik voor mezelf eigenlijk het kinderboek: Mijn kleine, grote broer… Ik wilde dat, vond het ook een perfecte omschrijving wat hij voor me is… Mijn kleine, grote broer…. Het behandelt ook dat thema, een broer die voor je geboren is en ook gestorven is. Er is er ook eentje in de “mijn klein, grote zus”-varriant.

Is het gek dat je soms het gevoel hebt dat je iets mist, ook al heb je hem nooit gekend? Ik heb dat gevoel altijd wel gehad, maar dat was onbestaande zei men mij, want ik had hem nooit gekend… Maar ik wist natuurlijk wel dat hij er normaal wel zou zijn. Mijn psychologe zei dat dat zeker kan, de psyché van de mens kan vreemd in elkaar zitten, denk ik. Ik weet het niet… Ik had hem wel graag gekend, dat zeker wel… Of dat echt missen is, weet ik niet. Maar soms moet men de preciese definitie ook niet kennen, denk ik….

In ieder geval ben ik zijn verjaardag wel belangrijker gaan vinden toen ik zelf met fertiliteit begon, het lag gevoeliger voor mij persoonlijk dan ooit voorheen…

Gelukkige verjaardag Tim, MIJN kleine, grote broer…. Ik ken je enkel als baby, vanop de foto’s… Maar ik had je heel graag gekend, heel graag…. Het is 36 jaar geleden dat je vandaag ter wereld kwam en je zusje denkt vandaag eens extra aan jou….

En ik denk natuurlijk ook extra aan mijn moeder vandaag… Deze heel week, het is ook moederdag deze week, zie je…

*
*

Recensie

Hardkartonnen vierkant prentenboekje met twee afgeronde hoeken waarin een kind (ik-figuur) vertelt over zijn/haar kleine grote broer, die hij nooit heeft gekend. Het broertje heeft maar heel even geleefd, maar hij heeft voor altijd een plaatsje in hun hart. Ondanks dat hij er niet meer is, laat hij zijn aanwezigheid blijken in kleine tekens zoals een vlinder, een veertje of een ster; zowel op gewone dagen, als op reis en op feestdagen. Bijzondere uitgave speciaal voor kinderen die binnen het gezin of anders dichtbij, te maken hebben met de dood van een (pasgeboren) kindje. Dit moeilijke onderwerp is knap, fijngevoelig en troostrijk vertaald naar het niveau van heel jonge kinderen. De prettige tekst is op rijm geschreven vanuit het perspectief van het jonge kind. De toon is zacht en luchtig. De gezinsleden zijn afgebeeld als aandoenlijk ogende, rechtop staande schaapjes. Ze zijn wit en dun zwart omlijnd en staan samen met de tekst op een blauw-groene ondergrond. Enkele kleine details zoals een speelgoedeendje, een hart, ballonnen of vlinders zijn helder en vrolijk gekleurd. De tekeningen zijn eenvoudig, raak getroffen en veelzeggend. Deze uitgave biedt ouders een aanknopingspunt om te vertellen over het verlies van een kindje. Vanaf ca. 4 jaar.

Yolanda Roosen

Auteur: Sanne Ovaere
llustrator: Sofie Buydens
Verschijningsdatumjuni 2017
ISBN109082327961
ISBN139789082327960