Deze week werd februari maart en ik werd meter… een week ook, die nog meer moois in petto had.

Ik was andere blogs aan het lezen en deed wat inspiratie op. Tsja, dat kan gebeuren, ik zag weekoverzichten en maandoverzichten. Toen dacht ik: ik had wel een heel bewogen week, ik zal daar ook eens over schrijven. Het was bovenal een mooie week, ondanks de vriezende koude buiten.
Het is nog maar zaterdag, dus ik begin met vorige week zondag.

Ik had die dag mijn eerste les creatief schrijven in onze stedelijke bibliotheek.  Ja, dat beviel me wel, al was mijn start iet of wat ongewoon. Ik was de dag ervoor eigenlijk totaal vergeten dat ik de volgende dag naar deze cursus moest, dus ik had geen wekker gezet. 9 kansen op 10 ben ik ’s morgens wakker om 7u, maar nu dus niet. Ik werd wakker, 10u ongeveer, keek op mijn gsm en zag staan: begint over 26 minuten. Oh help, ik grabbelde wat kledij bij elkaar, het kon me niet eens echt schelen wat ik aanhad en ik vertrok; zonder eten en zonder drinken. Ik was net te laat, gelukkig was er wel koffie. 😉 De les zelf vond ik leuk, interessant. Ik leerde al heel wat bij over de verschillende facetten die een hoofdpersonage kan bevatten bv en we mochten een personage aan de hand van 6 vragen voorstellen. Ik schreef een soort eerste hoofdstuk, waarin een vrouw een man leerde kennen. Ik kreeg best veel goede feedback, maar één ding waar ik op moest letten, de interactie tussen beide personen meer uitwerken zou meer dynamiek geven en ik kon ook stukken weglaten. Ook zonder dat ik zeg dat ze in het station staan, zouden de mensen wel beseffen dat ze al van de trein waren ondertussen.

Ik kwam thuis, zag net de buurvouw aan mijn deur staan: vier eieren, vroeg ze. Ik parkeerde de auto, ging de eieren brengen en bleef daar wat “hangen”. Niet veel daarna viel een bevriend koppel van hen ook binnen en het was best gezellig, we aten bovendien pannenkoeken: daarvoor waren de eieren en toen zij vertrokken naar de speeltuin, ging ik weer naar mijn eigen huisje. Ik hield me rustig bezig, ontspannen op de bank en de dag kabbelde rustig verder.

Maandagmorgen, ik heb geen zin om op te staan, zie dan op fb een oproep om een liefdesbrief te schrijven aan mijn stad. Deze kan je hier lezen en ik wil meteen beginnen.
Daarna wil ik opruimen, ik heb er niet veel zin in, maar geef mezelf de spreekwoordelijke trap onder mijn achterste en begin er aan. Ik schreef nadien mijn vorige blog: Opruimen met Guido Belcanto. De reacties erop zijn tot nu toe geweldig, vind ik.

Dinsdag, voormiddag kunstenaarsatelier, namiddag wekelijkse opruimnamiddag, er werd weer wat opgeruimd: 4u. Dit werkt echt geweldig: elke week 4u inplannen, je daaraan houden en daarbuiten de rest van de planning houden. Je raakt niet ontmoedigd en gaat toch goed vooruit. Dinsdagavond is een rustige avond op de bank, ondanks een bezoek aan de orthopedist. Met mijn voet gaat het immers niet zo goed, al ga ik deze keer ook voor een tweede opinie gaan.

Woensdag, ik spreek de oprichter van kinderwens. Ah ja, ik ga mee het kinderwensmagazine uitwerken, daarvoor ben ik wel te vinden. Ik ga daarna meteen aan de slag, maak schemaatjes, noteer dingen met vraagtekens omdat ik zelf niet goed weet, past het erin, past het er niet in? Ik denk, laat alles komen en waarschijnlijk is de helft best ok en de andere helft afgeschreven, maar ik zit met een energie die moeilijk te stuiten valt. Ik ben zo hard bezig dat ik pas vrij laat ontdek dat ik eigenlijk moet vertrekken naar mijn psychologe. Zonder eten rijd ik naar haar. Goede sessie, eentje waarin ik ook vol trots vertelde over wat ik de week ervoor had gedaan. Dat mocht! Sommigen denken dat het bij psychologen enkel over kommer en kwel mag gaan, dat is dus echt niet! 😉  Daarna iets gaan eten in de lunch garden, de praktijk is er ook vlakbij. Maagje gevuld en ik rijd verder naar het café van het OPEK waar ik afgesproken heb met iemand. Veel te vroeg natuurlijk, maar ik werk verder voor het kinderwensmagazine, doe inspiratie op, schrijf losse flodders die ooit kunnen dienen als inspiratie om over te schrijven en ik merk dat me dat wel bevalt: zo werken in een rustig hoekje van het café, ik had me wel afgezonderd van de rest en er was weinig volk aanwezig. Buiten is het ijzig koud en die warme chocomelk smaakte uitermate goed. Mijn gezelschap komt opdagen, ik eet een vegetarische curry, die was wel heel lekker en ons gesprek was best interessant: over relaties, de liefde, kinderen, de dingen des levens zou men kunnen zeggen. Best tevreden reed ik daarna weer naar huis.

Donderdag, weer ben ik om 4u wakker van de reflux, al de derde keer deze week. Ik kan dan echter niet meer in slaap vallen sta tegen 7u op en ben echt moe. Om 13u komt Inge, ze helpt me wat, we gaan samen naar de Carrefour en daarna is ze weer weg.  Ik rijd door naar een vriendin, ik pik haar op, we eten vlug iets en rijden door naar Woestijnvis, we zitten deze avond in het publiek van de ideale wereld. Ik hou van dat programma en live is het nog beter, zeker weten, al was het maar omdat de publieksopwarmer geweldig goed in zijn job is. Daarna gaan we terug voor een warme chocomelk en weer huiswaarts.
Ik bel even aan bij de buren, val even binnen, volle bak daar, maar ga daarna ook weer naar huis.

Vrijdag ondertussen, ik maak een afspraak bij de psycholoog van het fertiliteitscentrum, dit omdat ik wil starten met eiceldonatie. Ik spreek die dag ook met mijn gekende donor en haar partner, op één lijn zitten is best belangrijk.

Ik stuur mijn huiswerk in voor de docente van de cursus en krijg vrijwel meteen feedback. Best een goede en verder heel opbouwende kritiek van let wat meer op dit en wat meer op dat. Maar over het algemeen was hij heel goed geschreven, zei ze. Dat hij heel authentiek en geloofwaardig overkwam vond ik het mooiste, ook dat je merkt dat ik er plezier aan beleef als ik het schrijf deed mijn hart een vreugdesprongetje maken.
Ik zou die avond ook nog weggaan, maar ik zat in de regen op een ijzige ondergrond en was zo blij dat er niets gebeurd was en daarna begon het nog te sneeuwen ook. Te weten dat ik al slecht te been ben, werd het dat toch maar niet. Ik denk dat ik mijn gezelschap wat teleurstelde en ik voelde me schuldig, maar met mijn voet: geen denken aan!
In plaats daarvan, val ik bijna in slaap bij de buren, ga dan maar weer naar huis

 

5550689_keep_calm_ik_word_meterMaar het belangrijkste wat gisteren, vrijdag 2 maart 2018 gebeurde…. (Tromgeroffel), ik werd meter… van een meisje genaamd Hope. Zelf geen kinderen kunnen krijgen en met eiceldonatie als laatste strohalm, was dit het mooiste wat iemand me kon vragen. Meter, ik ben meter… een iets meer kindje, tussen alle kindjes in mijn bestaan. Ik hou van kindjes en ik ben graag met hen bezig. In de wetenschap dat ik misschien nooit kinderen zou hebben, wilde ik altijd iemand die me wel als meter zou vragen, dat mochten 10 mensen zijn ook. Omdat ik dan ook een “speciaal” kindje zou hebben, geen eigen kind, maar wel een dat-net-iets-meer kindje. Vragen om meter of peter te worden is het mooiste wat je kan doen bij ongewenst kinderloze mensen, vind ik toch… Iemand zei ook: “ze zijn doorgaans ook de beste meters en peters, want hun liefde gaat vooral naar hun petekind omdat ze er zelf geen hebben” Ik denk ook dat dat zal zijn…. Mijn (eerste?) petekindje, ik ben er nu al trots en verliefd op…
Ik heb gehuild bij de vraag, tranen met tuiten, van ontroering en puur geluk. Tegelijkertijd zat ik met een brede glimlach op mijn gezicht… de mooiste vraag die iemand me ooit stelde, ik meen het…
En dat kindje, gaat altijd op me mogen rekenen, no matter what, dat is een belofte die ik haar nu al maak.

Ik dronk gisterenavond wat te veel, ik was immers meter en had wat te vieren, vanmorgen werd ik echter wakker met knallende hoofdpijn en lakens die gewassen moesten worden. In detail treed ik verder niet. Oeps, duidelijk iets te veel gedronken…. Ondertussen gaat het beter met me, kan ik weer eten en drinken en de pijnstiller houdt de hoofdpijn onder controle. Dit lukt. Veel verder dan de bank raak ik echter niet.

Nu vooral zien dat ik niet vergeet dat ik morgen die cursus heb, mijn wekker zet en op tijd ginder ben.