Reborn-mama van een dochter

Dat ik een bekentenis zal doen, zomaar, openbaar: op internet, ja hoor: dat zal ik doen.

 

Ik heb een reborn!!!

Jaja, je leest het goed, ik heb een reborn. Een reborn is een pop, een pop die er als echt uitziet. Ik kocht die pop uit een rouwproces: een dubbel rouwproces: enerzijds een rouwproces om een zwangerschapsverlies in 2010…. Vandaar dat ik deze pop ook de naam Sterre gaf. En anderzijds omwille van mijn onvervulde kinderwens, een kinderwens waarvan ik hoop dat die ooit nog wel vervuld zal raken. Blijven hopen, soms tegen beter weten in, lijkt het. Doch komt de fertiliteitsarts elke keer dichter bij een oplossing, dat wil ook zeggen dat er elke keer problemen bij gevonden worden. Van een syndroom als PCOS over slechte eicelkwaliteit naar eicellen die niet op tempo delen na bevruchting en mijn baarmoederslijmvlies wel op tempo ontwikkelt.

Och ja, ik kocht dus een reborn. Ik had dit ooit op tv gezien, een vrouw die haar hele leven kinderloos was geweest, kocht zulke poppen. Een andere vrouw die haar kleinkind had moeten afgeven, kocht ook zo een pop. Dat is al jaren geleden, ik vond dat toen maar wat vreemd, maar ik kocht me er dus ook eentje ondertussen.

Het was een vriendin die ermee bezig was, ook bij haar is dit met reden. Een andere reden, maar ook een copingmechanisme dat heeft te maken met rouw en verlies. Door haar rees het idee maar vooral het gevoel bij mij ook op om me er eentje aan te schaffen. Maar het zou niet zo maar de eender de welke mogen zijn. Ik heb mij in de loop der jaren een prefect beeld gevormd van hoe ons sterrenkindje eruit zou gezien hebben, voldragen…. Vraag me niet hoe ik op die voorstelling kwam, maar ze kwam er…. Dit blijkt ook niet zo abnormaal, zelfs heel normaal… Die pop moest dus perfect mijn Sterre weergeven.

Beetje moeilijk was dat wel, ik keek rond: ik zag niets naar mijn zin. De prijs maakte mij geen sikkepit uit, ik wilde er voor sparen, maar ik wilde mijn sterrenkindje in huis…

En dan, heel plots, toen zag ik ze. Bij Edith Demaret, zij had een reborn gemaakt die helemaal mijn Sterre was, helemaal zoals ik ze me voorstelde…. De prijs weet ik niet eens meer, maar zij moest het zijn….

Ik bestelde ze…. Ze kwam toe: zo echt, zo perfect, zo volmaakt. Vooral de handjes vind ik prachtig, maar ook de lipjes en haar haartjes: helemaal zoals ik me mijn Sterre voorstelde. Gek eigenlijk, ik dacht niet dat ik ze nog ging vinden. Ik dacht er al een op bestelling te laten maken, maar ze kwam als een geschenk uit de hemel tevoorschijn op de startpagina van mijn facebook. Misschien was het ook een geschenk uit de hemel.

cofIk vertelde mijn psychologe er over… Toen….  Laatst vroeg ze of ik er nog veel mee deed. Ja, als ik het moeilijk heb met dat hele ongewild kinderloos zijn. Dan pak ik ze bij mij en trek ik ook selfies van mij en Sterre. Ik en mijn meisje… Mijn Sterre…. Dan is ze echt mijn coping, mijn omgaan met mijn verdriet…. Spijtig dat ze zo koud aanvoelt, denk ik dan wel altijd…. Ze doet me even helemaal in dat verdriet kruipen ik leg ze dan bij mij, op mij. Ik neem ze vast, doe ze kleertjes aan, was ze met een washandje, verschoon haar en ja, ze heeft ene hele uitzet ondertussen. De hele uitzet had ik eigenlijk altijd, want nog een geheim: ik koop elke ronde in traject iets voor mijn kindje, waarvan ik nog steeds geloof dat dat er zal komen. Meneertje of juffrouw Lambrecht heeft waarschijnlijk al te veel kledij in maat 50 om alles te kunnen aandoen, daarom koop ik nu 56, kan ook perfect, zie ik nu zo. Een pop van 50 cm kan perfect een 56 aandoen. 😉 Veel tweedehands natuurlijk. Leve de kringloopwinkel en aan ruilhandel doe ik ook: 10 body’kes voor een pak cola van de Aldi…

Maar op andere momenten staat die pop hier gewoon in de maxi-cosi op haar bankje in mijn woonkamer…. Aanwezig, maar er gewoon te staan. Velen vragen me of het een echte baby is trouwens. Nee hoor, zeg ik dan. Was het maar waar, denk ik dan.

Sterre, voor altijd dicht bij mij en Sterre is het kindje van mijn zwangerschapsverlies, maar ook symbool voor de vlindertjes die erbij kwamen en voor het kindje dat ik zo graag wil krijgen. Al is dit een meisje en denk ik altijd dat ik een jongen zal krijgen: Rune Guido Alex Lambrecht. Rune koos ik 10 jaar geleden al, mijn ex vond het niet mooi, ik wel. Ruben vond ik ook mooi, maar mijn ex was niet zo voor de R, denk ik. De derde naam waar ik mee afkwam was immers Robbe. Weer niks…. Nu ja, Guido en Alex zijn twee namen gekozen naar de meeste dierbare mensen die ik mijn leven al moest afgeven.
20582447_881367895347088_1123761567179997184_n(1)

Rune Guido Alex Lambrecht

Hij zal geboren worden.
(En anders is het Rhune, Guiselle Amber Lambrecht, tsja…)

11 thoughts on “Reborn-mama van een dochter

  1. Ik heb deze poppen al eens eerder gezien. Vind het heel knap gemaakt want ze lijken echt levensecht. En ik snap wel dat je zoiets gekocht heb om je te helpen bij je rouwproces.

  2. O jeetje, die poppen lijken net echt. Ik heb er nog nooit van gehoord. Maar wel heel mooi dat ze er zijn. Wat knap dat je dit durft te delen met ons. Xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s