Buiten strijd!

hersenschudding

Ik laat het maar even weten.. Op 16 oktober heb ik een auto-ongeluk gehad. We zouden ook eens naar Bobbejaanland gaan… 2 minuten waren we er nog vandaan, reed er ineens iemand met zijn auto de straat op! Het leek of die opdook uit het niets, ik tegen 50 per uur knal daarop! Ik reed op een voorrangweg en hij negeerde een bord en twee keer haaientanden op de grond. Situatie is dus duidelijk, de andere is in fout. dat is al bij al nog een geluk.

Maar goed, daardoor zit ik met wat kneuzingen aan de ribben en de polsen, een klein fractuurtje in de voet,  veel spierpijnen en een wonde, maar wat nu vooral het lastigste is: ik heb een hersenschudding. Ik heb nu verplichte bedrust met zo weinig mogelijk prikkels, mag eigenlijk geen schermen bekijken, de helderheid staat sowieso op het laagste als ik het toch eens moet doen. Ik moet ook wat dingen regelen eigenlijk, een nummer hier opzoeken en een een mail sturen of zo (verzekeringen en ziekenkas enzo), dat moet nu eenmaal. Dus echt vermijden gaat niet bovendien is het ook best saai te noemen, echt niets mogen doen.

Al bij al heb ik chance gehad en ben ik er levend uitgeraakt, mijn vriend kon dat niet eens zeggen… Ik prijs me gelukkig! Normaal zal alles ook weer voorbij gaan.

Hoe voelt dat, vroeg de thuisverpleger:  “als verpleegkundige eens in het bed liggen ipv er naast te staan.” Mjam… ik wil gerust wisselen, was mijn antwoord!  Hij wilde dat niet zo echt graag… geef hem eens ongelijk!

Maar wat ik dus wil zeggen: schrijven zit er even niet in, ook niet voor het kinderwensmagazine en dat vind ik zelf zo spijtig maar het is niet anders…. Ik wilde dit toch even laten weten dat mijn volgers hier niet gaan lopen me het idee “ze shrijft toch niets!”

Bij deze weten jullie dat ook weer.

Tot over een week of twee!

Veel groetjes en veel liefs