Een kleine jongen, genaamd Rune

RuneIk heb iets te vieren, ik haalde alvast zo op mijn eentje de borrelnootjes en de Finley boven. De borrelnootjes haalde ik vorige week op de avondmarkt hier in Mechelen, dat was een aanrader trouwens. De Finley in de Colruyt, smaak sinaasappel-cranberry, zo lekker!

 

Wat ik dan wel te vieren heb! IK HEB MIJN MENSTRUATIES! Ik ken geen enkele vrouw die dit wil en in een fertiliteitstraject lijkt dit helemaal uit den boze. Toch is dit het begin, het begin om zwanger te kunnen raken. Nou ja, niet echt het begin, ik ben al een tijdje bezig. Eerst gewoon met Clomid (een pilletje dat de eisprong bevordert), niet dat ik echt verwachtte dat dat veel ging doen, ik hoopte er toch op. Maar niets, nada, rien: totaal geen reactie.

 

Toen kwam de dokter af met een ingreep: er zou een drilling van mijn eierstokken volgen. De technische uitleg ga ik jullie besparen, maar ik zou dan, eventueel opgewekt, wel een cyclus moeten krijgen en een zekere hormoonproductie. (Ik heb verder nooit mijn regels gekregen, dit dankzij PCOS, ook  de uitleg van dit ingewikkeld syndroom ga ik jullie besparen.) Na de operatie moest ik de pil nemen (jaja, de pil in een fertiliteitstraject. Dat is overigens niet zo heel abnormaal.), ik zou mijn regels krijgen en dan begint het spelletje: echo, hormonenspuiten, nog eens echo, terug spuiten, etc… tot een uiteindelijke inseminatie zou volgen. Het zag er echter niet goed uit, ik ben vandaag exact 11 dagen gestopt met de pil en er was tot op heden niet echt iets te zien. Ik hoopte elke dag op een teken van bloed in mijn inlegkruisje of op het wc-papier.

 

Gisteren was er dan een workshop, de laatste in een reeks, omtrent fertiliteitsbehandelingen en kinderwens. Daar was een klein schattig jongetje, hij was net twee geworden en zijn naam was Rune. Mijn eerste reactie tegen de moeder: “oh, ik zeg ook al zo lang dat ik mijn zoon Rune ga noemen.” Ze lachte: “Ik heb dat ook jaren gezegd en voilà!” Haar partner reageerde er nog op “Ja, ik had daar echt niets in te zeggen.” Die kleine, schattige jongen werd, zonder dat hij het besefte een voorbeeld. Vier jaar lang hebben zijn ouders een fertiliteitstraject doorgaan en Rune is het resultaat. Ik zag er  een teken in, een sein of zo iets: Mede dankzij zijn naam, mijn imaginaire kind heet immers ook Rune en hoe je het draait of keert: Als mijn Rune geboren zal worden, zal hij even goed het resultaat zijn van een fertiliteitstraject. (Vooralsnog kan dit even goed een Fleur zijn! 😉 ) Ik heb die kleine Rune nog de hele verdere voormiddag vol bewondering aangekeken. Toen hij viel, werd ik zelf als reddende verpleegster aangedragen. Klein bloedneusje, niets erg…

 

Ik kreeg terug hoop door dat kleine venteke. Ik had me voorgenomen vandaag naar het fertiliteitscentrum te bellen, ik dacht niet dat mijn menstruaties nog gingen doorkomen. Ik stelde het dan toch nog uit en vanavond, net voor het douchen, ging ik naar de wc. Ik zag kleine bloedspikkeltjes in mijn onderbroek, ik veegde me af en zag nog meer bloed. Ik was zo happy, maar dan ook zo happy. 23 mei 2016 zal voor altijd in mijn geheugen staan: de dag dat weer een stap dichterbij werd gezet naar Rune of Fleur of misschien allebei of misschien Rune en Witse of misschien…

 

Ja, ik ga zo meteen met een glimlach van hier tot in Tokio slapen.

One thought on “Een kleine jongen, genaamd Rune

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s