22 maart 2016… een zwarte dag voor ons.

Ik vind het maar een vreemde dag vandaag: aanslagen in Brussel. Dit is dichtbij, op een kwartier kan ik in Brussel zijn als ik wil. Gisteren stond ik zelf nog op Zaventem, ik ging mensen oppikken die terugkwamen van hun reis. Hun eerste idee was om vandaag terug te komen. Oh, ik ben blij dat ze gisteren teruggekomen zijn.

 

Een vreemde dag, ja. Ik was heel laat opgestaan, paar telefoons gemist: er was iets gebeurd, iets ergs. Nog voor ik koffie had gezet, belde ik naar een vriendin. Ze stelde me op de hoogte, het was die vriendin die ik gisteren op Zaventem was gaan halen. Ik dacht ook aan een andere vriendin, met wie ik vannacht via facebook nog gepraat had. Ze was de nacht aan het doen in een Brussels ziekenhuis. Ik probeerde haar te bellen, geen gehoor, toch een beetje angst. Om 17u bericht van haar: ik ben ok. Vannacht moet ze terug gaan werken, dat moet best raar zijn.

 

Ik was heel blij dat mensen aangaven op facebook dat ze veilig waren, het is echt niet ver en ik ken wel wat mensen die gewoon in Brussel werken of er school volgen. Het is echt niet ondenkbaar dat daar mensen aanwezig waren die ik kende, echt niet. Ik voelde me onrustig, de hele dag, nu is het beter. Ik denk wel dat iedereen die ik ken veilig is, gelukkig maar. Neemt niet weg dat het erg is dat er vele doden en gewonden zijn. Maar dit onrustige gevoel had ik niet bij de aanslagen in Parijs bijvoorbeeld.

 

Ik deed mijn facebook open en zette de tv op, op facebook vooral geschokte berichten. Het voelde zo onwezenlijk eigenlijk. Politie vroeg om binnen te blijven, ze vroegen ook om niet te bellen, kinderen moesten binnen blijven op hun scholen.  Verpleegkundigen van de nabij gelegen ziekenhuizen werden opgeroepen, operaties werden uitgesteld, er werd opgeroepen om niet naar de spoed te komen, er zouden gewonden overgebracht werden. Elke keer ik een sirene hoorde, vroeg ik me af of het iemand van die aanslagen was.

 

Ik las een uur geleden ongeveer het eerste bericht, over dat we vluchtelingen toelieten, dat we een regering hebben van kust mijn voeten. Dat de grenzen dicht moeten. En dat vind ikkaarsje dan weer heel spijtig, mensen hebben er geen flauw idee van precies, dat deze mensen een paar jaar elke dag met aanslagen te maken hadden. De terreur achtervolgt hen bij wijze van spreken en ja, ik vind dat erg voor hen.

 

Vanaf morgen drie dagen van nationale rouw, ze zijn er vet mee die slachtoffers. Toch is het ook een mooi gebaar. Nog mooier vond ik de krijttekeningen in Brussel.  En er zijn ook mensen die gestrande reizigers een bed aanbieden, dit is toch mooi.

 

En voor vanavond wordt er ons gevraagd een kaars voor het raam te zitten… ik doe mee.

One thought on “22 maart 2016… een zwarte dag voor ons.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s