Zonder klankbord

Klankbord_InnoBrands_commerciële_vraagstukken

Alleen wonen… ik zie er echt wel de voordelen van in. Maar soms mis ik een klankbord. Dat is het juist woord: een klankbord. De rest mis ik zo niet. Ik doe uiteindelijk wat ik wil, ik hoef hier thuis met niemand rekening te houden. Ik kijk op tv wat ik wil, ik eet wat ik wil, ik luister naar de muziek die ik wil, ik blijf weg zolang ik wil, er wacht toch niemand.

 

Nee, maar een klankbord, dat mis ik wel. Zo even tegen iemand iets kunnen zeggen. Of iemand dat je zegt dat je de juist beslissing neemt. Zo was er vandaag iets. Ik belde mijn moeder, nam niet op. Ik belde een vriendin, maar die nam ook niet op. Ik belde nog iemand, geen gehoor. Op facebook ook niemand online waar ik mijn schuldgevoel eens tegen kan uiten. Uiteindelijk nam ik een douche, het gevoel bleef wel. Ondertussen heeft die éne vriendin wel teruggebeld en me gezegd dat het goed is dat ik deze beslissing nam omdat het zo ook echt niet verder kon. Eigenlijk weet ik dat wel, maar ik wil dat toch eens van iemand horen.

 

Dat is nu maar één voorbeeld, maar gisteren was ik ook bij een vriendin. We keken naar een film: Superman returns. Ik vind dat dan ook zo leuk dat ik eens tegen iemand iets kan zeggen over die film, of tegen iemand kan zagen dat het weer reclame is. Al los ik dat laatste ook op thuis door dingen die op een zender met reclame komen, gewoon op te nemen en later te kijken. Dit geheel ter zijde. Het klinkt misschien raar, maar tv kijken in gezelschap is echt veel leuker.

 

Ook gewoon vertellen wat je die dag gedaan hebt, dat kan zo’n deugd doen. Daarstraks belde een vriendin (ook iemand die alleen is) en ik zei “ik ben goed bezig geweest: gekuist, gewassen, mijn administratie gedaan.”  Awel, het doet deugd dat je tegen dat tegen iemand kan zeggen. Ook als je thuiskomt van het werk of gewoon van een etentje ofzo: eens zeggen hoe het was. Ik kom altijd thuis in een leeg huis.

 

Maar ik moet ook al iemand bellen als ik iemand raad wil vragen, eender over wat. Al gaat het van hoe ik het beste pizzadeeg maak over hoe ik in Gods naam die spot uit het badkamermeubel moet krijgen tot wat ik moet doen in een lastige situatie met een vriendin. Ja, dat mis ik ook.

 

Oh ja, ik praat veel tegen mezelf als ik alleen ben. T Schijnt dat dat heel typisch is aan mensen die alleen zitten. En als ik met niemand afspreek, heb ik de hele dag niemand waar ik eens iets tegen kan zeggen. Ik heb een vriendin die ook alleenstaande is en wij sms-en wel vaak met elkaar. Gewoon om eens te horen hoe het is bijvoorbeeld. Of om te zeggen dat je gekuist hebt. De Messenger van facebook is daar ook handig voor. Hele gesprekken voer ik daar met andere alleenstaanden. Anderen hebben daar geen behoefte aan, zo lijkt het. In het algemeen merk ik ook dat alleenstaande meer op facebook te vinden zijn en ook meer statussen enzo neerpennen. Maar ik bedoel dan echt mensen die echt alleen wonen.

 

Ik ben al bij al graag alleen en alleen wonen heeft zijn voordelen. Een lief wil ik al helemaal niet, maar een klankbord thuis, dat mis ik echt wel…

2 thoughts on “Zonder klankbord

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s