Het wordt zo echt…

zwangerwordentips“We gaan het zaad bestellen. Inseminatie waarschijnlijk in januari.” Dat kreeg ik gisteren te horen. En hoewel dit ook klinkt als muziek in de oren, krijg ik zo veel schrik. Het wordt zo echt allemaal. Volgend jaar deze tijd kan ik een kind hebben of toch zwanger zijn.  En hoe vaak mensen me ook zeggen dat ik dat goed ga doen, ik heb er schrik voor. Ik moet het wel alleen doen, hè! Maar tegelijk wil ik het ook zo graag, er is niets liever dat ik wil. Daarstraks zei iemand me nog dat het normaal is dat ik schrik heb, maar dat ze er volle vertrouwen in heeft dat me dat gaat lukken… Ze is psychologe, misschien moet ik haar dan maar geloven? Maar ja, soms denk ik: en als ik nu een postnatale depressie krijg en als ik nu ziek word en als mijn kind nu leukemie of zo krijgt en als, als, als… Nu ja, als, als, als, er kan zo veel gebeuren. Maar ook over andere dingen denk ik nu: een douche pakken als je alleen bent, hoe dat allemaal te combineren: werken en een kind opvoeden, hoe zit dat met opvang. Oei, ik ga dan groentepap moeten maken, ik wil borstvoeding geven, ga ik een kinderwagen kopen of toch gewoon een draagdoek of allebei, in het begin kan dat kind bij mij op de kamer liggen, dan moet ik zeker een leuning aan mijn trap zetten want ik wil niet met een kind in mijn armen van de trap vallen… Pff, en soms gaat dat zo van hier naar ginder op sommige momenten.

Andere momenten blijf ik er rustig onder: er voeden zo veel mensen kinderen op en als een psychologe haar toestemming geeft, moet het wel lukken zeker.

Och ja, gewoon afwachten denk ik. De onderzoeken onderging ik. Mijn eileiders zijn goed doorgankelijk en het was duidelijk te zien dat ik PCOS heb. Ik moet nu Metformax innemen. Oorspronkelijk een medicament voor mensen met diabetes, maar het helpt ook vrouwen met PCOS. Niet echt erg: ik zou er ook van gaan afvallen.

Nu denk ik, na de onderzoeken, dat het best is dat ik ook de inseminaties gewoon onderga. Gewoon ondergaan en we zien wel wanneer ik zwanger ben. Het kan van de eerste keer zijn, het kan even goed de 6de keer zijn en misschien lukt het zo wel niet… dan hebben nog altijd ivf, geen paniek.

Ik hoop vooral dat ik geen miskraam meer moet meemaken, want daar heb ik ook schrik voor, maar in de eerst plaats denk ik dat 2016 op dat vlak mijn jaar gaat worden… Het jaar ook dat Rune of Fleur op zijn minst zal verwekt worden.

3 thoughts on “Het wordt zo echt…

  1. ik begrijp je twijfel Els maar ik ben heel blij dat je er tenminste goed over nadenkt want er zijn veel mensen die heel onbezonnen een kind krijgen (het overkomt hen soms gewoon “per ongeluk”) en dat maakt me kwaad. Ik ben zelf de dochter van een vrouw die helemaal niet klaar was voor kinderen en dat ook vaak uitsprak. Het was als kind heel kwetsend om dat te horen maar als volwassene begrijp ik dat nu wel. Enfin, het is een gevoelig thema bij mij.

    En natuurlijk kan niemand garanderen dat het bij jou allemaal goed zal gaan maar dat is nu eenmaal deel van het leven zeker?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s