Hij is mijn ster

 

Ik noemde hem Gui, maar officieel was zijn naam Guido. En ik zag hem graag, heel graag.

 

Ik leerde hem kennen doordat hij een oppas zocht voor zijn dochterje. Zijn buurvrouw, die een vriendin van me is, raadde mij aan. Ik moest eerst “op proef” komen, maar hij zag dat het goed was en liet zijn dochter met een gerust hart bij mij achter. Al van in het begin vond ik hem een heel fijne man, een warm mens. Zo’n kom je er niet veel tegen, denk ik. Maar we bleven lang gewoon in die positie zitten: ik was de babysit van zijn dochter en dat was het dan. Althans dat dacht ik, hij vertelde me pas later dat hij al redelijk snel gevoelens voor me had. Ik had het toen echter verre van door. Hij vroeg al eens, na het oppassen, of ik niets mee dronk en af en toe deed ik dat. We werden vrienden, ik bleef oppassen op zijn dochter, maar ik ging ook al eens naar hem omdat ik met hem had afgesproken. Ik kreeg een relatie met Laurens, een totaal foute man, maar ik was stapelverliefd. Ik praatte tegen hem dan ook over Laurens. Later wist ik dat hem dit pijn deed, maar toen was ik me van geen kwaad bewust. Nadien zelfs nog een relatie gehad met Jeroen en toen ging ik bij hem vertellen dat het een smeerlap was. En nog wist ik niets van zijn gevoelens voor mij, ik was mij van geen kwaad bewust…

 

Vorige zomer vertelde hij het me dan, dat hij mij graag zag, meer dan dat vrienden dat doen. Ik was in eerste instantie stom verbaasd en wist eigenlijk ook niet goed wat ik ermee moest doen. Hij was ondertussen echt wel mijn maatje, mijn klankbord, één die ik alles kon vertellen, maar verliefdheid… Dat voelde ik niet en ik heb hem dat ook voorzichtig verteld. Hij zei dat dat nu eenmaal zo was en dat je niets kan forceren. Op zich vond ik dit wel erg voor hem, ik heb ook al ervaren hoe een onbeantwoorde liefde voelt, maar ja… de dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn.

 

We gingen verder met ons leven, gewoon als vrienden, maar toch groeiden wij nog elke dag verder naar elkaar toe. Ik ging vaak naar hem toe ’s avonds (hij kon moeilijk weg met een dochter, hè!), hij leerde me af en toe wat dingetjes op een gitaar, we speelden gezelschapsspelletjes of we keken een film, niets speciaals. Maar voor mij was het goed zo. Hij werd echt wel mijn beste vriend. Ik voelde iets bij hem wat ik bij nog geen enkele andere man gevoeld had, maar kriebels waren het nog steeds niet. Ik kan het nog steeds niet beschrijven wat het dan wel was… Al zei later iemand me dat, als een relatie voortvloeit uit een diepe vriendschap, dit helemaal anders is dan wanneer je echt verliefd op iemand wordt.

 

Het leven ging zijn gangetje, hij liet me meer dan eens merken dat hij mij als lief wilde en er waren al mensen in onze omgeving die dachten dat wij een koppel waren aan de manier hoe wij met elkaar omgingen. Een vriendin zei zelfs dat wij alleen maar mooie kindjes konden voortbrengen.

 

Op een gegeven moment ben ik beginnen na te denken. Ik heb er zelfs een blogbericht over geschreven. Terwijl ik ergens wel denk dat nadenken over gevoelens niet altijd even goed is. Soms moet je ze er gewoon laten zijn. Maar dat was het net, ik zag in hem de ideale partner, de ideale vader voor mijn kinderen, de man met wie ik wilde samen leven… ik zag mij er alleen toen niet mee in bed kruipen. Lijkt me toch cruciaal in een relatie. Misschien wilde ik dat wel, maar door mijn verleden heb ik een probleem met seks: het doet gewoon pijn als een man me penetreert. En er zijn mannen die daar rekening mee houden, maar de meesten doen gewoon hun ding. Spijtig genoeg… Ondertussen deed ik wel oefeningen bij de kinesist: bekkenbodemrelaxatie, om die pijn dus niet meer te voelen en eindelijk eens te kunnen genieten van seks. En mij dan niet zo maar tevreden te stellen met een vrouw waar ik bijna nihil aantrekkingskracht toe voel. Vroeger wel, ja, maar ik ben er nu echt wel van overtuigd dat ik gewoon hetero ben, sinds de vrouw met wie ik een relatie had er 3 jaar geleden uitgetrokken is, heb ik nooit nog aantrekking gevoeld tot een vrouw. Nee, ik kijk naar de mannen en het zijn blote torso’s die me wild maken, geen vrouwenborsten. Wat niet wil zeggen dat ik die vrouw niet graag gezien heb, ik zag haar wel degelijk doodgraag en ben er ooit echt verliefd op geweest. De meesten komen na een heterorelatie er achter dat ze homoseksueel zijn, bij mij is het net omgekeerd. Ik heb altijd al speciaal willen doen.

 

Nu goed, op een gegeven moment, heb ik het hem verteld, over het misbruik, de verkrachtingen, de aanrandingen en het gevolg dat ik daar nog steeds van draag. Ook vertelde ik hem dat ik dus oefeningen deed bij de kinesist tegen die pijn. Hij zei doodeenvoudig dat je je ook anders kan amuseren en dat, als ik het wou, het maar op tijd moest aangeven als ik “op de gewone manier” seks wilde proberen… Voor alle duidelijkheid: we hadden nog steeds geen relatie en ik twijfelde: ergens wou ik wel, maar hij was zo’n goede vriend. Speel je dat dan ook niet kwijt als die relatie mislukt, want ik wou hem niet kwijt, zo ver was ik wel.

 

En toen kusten we, het voelde goed, echt heel goed. Ik was nadien behoorlijk in de war en uiteindelijk nam ik mijn vulpen en briefpapier. Ik schreef hem een tekst, deze keer niet mijn eigen woorden, maar die uit een liedje van Guido Belcanto.

 

Ik geloof dat ik van jou zou kunnen houden
maar mijn verstand zegt me : doe het niet
het brengt alleen maar ruzie, ellende en verdriet
als ik terugdenk aan die laatste keer 
de leugens, de haat en het venijn 
dan denk ik, neen laat maar
t’is beter om alleen te zijn
Ik geloof dat ik van jou zou kunnen houden
als mijn hart niet was gewond
het klopt niet meer als vroeger
toen het nog openstond
maar nu is het gesloten
ik speelde al te vaak met vuur
ik ben verbrand, ik heb geleerd
de prijs is veel te duur

Ik geloof dat ik van jou zou kunnen houden 
maar het maakt me oh zo bang
ik heb gezocht naar het geluk
mijn hele leven lang
en zo vaak heb ik gezongen
over de liefde, de pijn en het berouw
maar als het echt is, wat ik voel
zeg ik: “ja,
ik wil houden van jou”

Op een dag in mei dit jaar reed ik met mijn fiets naar hem en stak het in zijn brievenbus, die avond belde hij, of ik niet wilde komen om te praten. Hij zei iets over bindingsangst van mijn kant + die pijn bij seks, maar dat hij geduld had en dat hij wilde wachten tot ik mij ten volle kon geven. Ik was gelukkig, durfde nog niet tegen iedereen te zeggen dat ik een vriend had, ik wilde afwachten. 

Hij kon zalig kussen, ik genoot ervan om op zijn borst te liggen, ik vond het heerlijk als hij met zijn hand door mijn haar ging, ik vond dat hij zo goed rook, ik vond hem de knapste man van heel Mechelen en omstreken, maar bovenal de liefste. Hij had wel gelijk: ik heb bindingsangst, ik durfde nog niet op wolkjes lopen, ik vertelde haast niemand van onze prille relatie, zelfs mijn moeder niet. Ik wou afwachten… Hij vond het allemaal goed, wilde het met zijn dochter ook niet meteen aan de grote klok hangen.

En toen sloeg het noodlot toe, hij ging een avond uit, kreeg een ongeluk, viel in coma en stierf uiteindelijk. Ik voel een immense pijn, ik ben al redelijk wat mensen verloren door magere hein, maar dit is toch het pijnlijkste van allemaal. Ik leef niet, ik overleef. Soms zit alles geblokkeerd en voel ik precies niets, enkel leegte. Op andere momenten voel ik een intens verdriet en ja, uw hart kan letterlijk pijn doen. Soms ben ik ook kwaad, kwaad op de wereld, maar ook kwaad op hem. Soms doe ik of hij er nog is en doe ik een hemd van hem aan om hem dicht bij me te voelen. En soms wens ik dat ik hem nooit gekend had, op andere momenten ben ik dankbaar dat ik hem gekend heb.

Zijn dochtertje zegt dat haar papa nu in de hemel woont en dat hij elke avond daar als een sterretje staat. Ze zegt dat ik dan naar hem moet wuiven en hem een kusje moet toegooien. Dat doe ik ook, maar ik ben zo teleurgesteld als er wolken zijn en ik geen sterren zie. En eigenlijk heb ik altijd gedacht “dood is dood”, maar nu wil ik wel heel graag geloven dat hij een sterretje aan de hemel is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s