Ok, ik zal ook beginnen

Na lang aandringen van verschillende mensen heb ik een zogenaamde blog gecreëerd. Wat ik hier dan zo al ga zeggen? Geen flauw idee, hersenspinsels, vermoed ik. Over wat die gaan? Die kunnen over veel gaan. Het kunnen gedichtjes zijn, maar ook gewoon puur schrijven over iets dat rond me heen gebeurt. Er is geen lijn in te trekken. Ik scijf graag leuke, vrolijke  versjes, maar ik durf mij ook aan andere dingen te wagen. Ik schrijf gewoon graag, ik speel graag met woorden en laat ze graag helemaal tot hun recht komen. Van waar ik dat heb? Geen flauw idee… Als tiener schreef ik gewoon gedichtjes, zoals ieder tienermeisje of toch veel tienermeisjes. Ze gingen over mijn dromen, mijn angsten, dingen waar ik mee bezig was. Ik vind nu, als ik ze herlees, dat er wel hier en daar al echt goede dingen tussen zaten. Gevoel zat er toch in, enfin, ik vind dat zelf. Het staat altijd zo dikke-nekkerig om dat van jezelf te denken en al helemaal om te zeggen. Maar aangezien ik mij hiervoor toch ook vooral baseer op meningen van andere mensen, denk ik wel dat ik het màg zeggen. Vanavond ga ik nog niet veel schrijven, ik vertrek morgen op een cursus en net daarna heb ik gitaaroptreden.

Oei, oei, sidder en beef, de eerste keer een podium op met dat ding. Ding klinkt nu wel oneerbiedig, hè. Nee, ik hou wel van dat gitaarke, maar hoe vreemd is het niet om te zeggen dat ik hou van een ding. Ik hou er gewoon van omdat ik al jaren aan een stuk zei dat ik gitaar wilde spelen, maar echt al jaren. Na vruchteloze pogingen om het mezelf wat te leren met een geleende gitaar en later met een krot dat van een rommelmarkt kwam, nam ik (mede dankzij een vriendin uit de duizend die me het laatste duwtje in de rug gaf) ik een beslissing en ben begonnen met het conservatorium. Het Conservatorium? Mensen verschoten zich een hoedje, zoals ze dat zeggen. Ik, Els, op een conservatorium, dat was nu wel de laatste plek waar ik zou gaan zoeken om muziek te leren. Ja, mensen, de wonderen zijn de wereld niet uit. Ik ben naar het conservatorium gegaan. Ik zit nu in mijn 2de jaar gitaar, uiteraard en ik ben ook 2 eigen gitaren verder: een klassieke omdat dat moet en een folkgitaar omdat ik dat toffer vindt en dus zelf maar wat op probeer! Al dat conservatorium-gedoe hangt me soms wel de keel uit, moet ik zeggen. Optreden, toetsen, zingen, … ik wil gewoon een beetje kunnen tokkelen op een gitaar, meer moet dat niet zijn. Is dat nu zo veel gevraagd? Ja, op een conservatorium wel, ik begrijp dat ze toetsen moeten doen en optreden, dat begrijp ik ook nog wel, en dat we algemene notenleer krijgen, begrijp ik ook nog wel. In het begin had ik echt een hekel aan die notenleer, maar nu is dat wel interessant eigenlijk, alleen dat zingen…. Ik kan mijn noten lezen, ik kan ritmisch denken, ik kan dat. Maar dan zoals gisteren, toets prim vista. Ik heb dan 2 weken na elkaar de les gemist, 2 nieuwe notennotities gezien eigenlijk toen ik er niet was. Ja, die zaten er al tussen natuurlijk, ik al helemaal in paniek en dan moet ik dat doen en dat krijg ik er niks uit. Ik probeer wel, maar het gaat niet. En dat is elke keer! frustrerend, heel frustrerend!!! En ze leggen daar enorm veel nadruk op, een beetje té. Ik ben geen groot zangtalent en ik zal dat ook nooit worden, daarom dat ik ook voor gitaar gekozen heb!!! Ik ben naar ginder gegaan om gitaar te leren spelen. en laat mij toch aub eerst een beetje deftig gitaar spelen voor ik een podium op moet. Ik moet wel zeggen dat ik vind dat ik een goede gitaarlerares heb op het conservatorium. Dan zeg je daar tegen “ik heb niet veel kunnen oefenen, want ik heb heel de week ziek in mijn bed gelegen.” en dan zegt ze heel droogweg “dat is allemaal niks, dat gaat over.” Al maar een geluk dat dat overgaat. En ja, daardoor hou ik dat vol. En op zich hebben we een heel fijne klas in de notenleer, dat is best wel leuk en dat doet veel. Maar soms denk ik toch “en nu ga ik naar een privé-leraar!”, maar ja, die vragen voor 10 lessen even veel dan dat een heel jaar conservatorium kost. Logisch ook, een conservatorium is gesubsidïeerd door de overheid. Het behoort zelfs tot de stadsdiensten. Gek toch eigenlijk? Het is maar een hobby! Verder is zo een conservatorium wel héél kleurrijk aan mensen en persoonlijkheden, I LOVE IT!!!

Eigenlijk ging ik hier niet veel schrijven, hè! Dat had ik me voorgenomen, ik zal dan ook maar stoppen, vooraleer ik hier een hele epistel ga schrijven. Dagdag en tot de volgende!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s